Sura An-Nazi'at — Werset 43

Znaczenie słów:

• fīma (فِيمَ) – „w czym”, „w jakiej sprawie”.
• anta (أَنتَ) – „ty” (zwrot do Proroka, pokój i błogosławieństwo z nim).
• min dhikrāhā (مِن ذِكْرَاهَا) – „z przypominania jej”, czyli z wiedzy o jej ustaleniu i określeniu czasu.

Tafsir (wyjaśnienie):

Ten werset jest skierowany do Proroka Muhammada (pokój i błogosławieństwo z nim) w kontekście pytań niewiernych, którzy – drwiąc i lekceważąc – pytali o dokładny czas nadejścia Godziny (Sądu Ostatecznego). Bóg mówi: „W jakiej sprawie jesteś z przypominania jej?” – to znaczy: nie masz żadnej wiedzy o jej ustaleniu, nie zostało ci to objawione i nie jest to twoją rolą, aby odpowiadać na takie pytania. Znajomość Godziny należy wyłącznie do Boga – On jeden wie, kiedy nadejdzie. Twoim zadaniem, o Proroku, jest jedynie ostrzeganie ludzi przed nią i wzywanie ich do przygotowania się na nią, a nie podawanie jej terminu. Werset ten podkreśla, że kwestia czasu Sądu Ostatecznego jest całkowicie ukryta i nie została przekazana żadnemu stworzeniu, nawet najbliższemu prorokowi.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Uczy nas pokory wobec wiedzy Boga – są sprawy, które pozostają Jego wyłączną tajemnicą, i nie powinniśmy ich dociekać ponad to, co On nam objawił.
2. Wskazuje, że rola człowieka wierzącego, a zwłaszcza uczonych i naśladowców Proroka, to nie spekulowanie o nieznanych rzeczach, lecz zachęcanie do dobrych uczynków i przygotowanie się na spotkanie z Bogiem.
3. Przypomina, że wiara w Godzinę jest częścią wiary, ale jej dokładny czas nie jest nam potrzebny do zbawienia – ważniejsze jest życie w zgodzie z wolą Stwórcy.
4. Ukazuje miłosierdzie Boga, który nie obciąża nas wiedzą, która mogłaby nas przerazić lub odwrócić od działania – zamiast tego daje nam czas, abyśmy mogli się poprawić i czynić dobro.