سوره نازعات — آیه 43

معانی کلمات:

• «فیم»: در چه چیزی، درباره چه چیزی.
• «ذکریها»: یاد کردن و تعیین وقت آن (قیامت).

تفسیر آیه:

ای پیامبر! مشرکان از روی استهزا و انکار، درباره زمان وقوع قیامت از تو سؤال میکنند. خداوند به تو میفرماید: تو در چه جایگاهی از یاد کردن و تعیین وقت آن هستی؟ یعنی تو هیچ اطلاعی از زمان دقیق قیامت نداری و این دانش مخصوص خداوند است. وظیفه تو فقط هشدار دادن و ترساندن مردم از آن است، نه تعیین زمان آن. علم قیامت به طور کامل نزد خداوند است و هیچکس، حتی پیامبران، از آن آگاه نیستند. پس تو نباید در این باره سخن بگویی یا پاسخی بدهی، زیرا این امری است که تنها به خداوند بازمیگردد.

فواید و پیامهای آیه:

1. تواضع در برابر علم الهی: این آیه به ما میآموزد که برخی امور مانند زمان قیامت، از دانش بشر خارج است و انسان باید در برابر علم بیپایان خداوند فروتن باشد و از کنجکاوی بیجا در امور غیبی پرهیز کند.
2. توجه به وظیفه اصلی: مؤمن باید به جای مشغول شدن به زمان وقوع قیامت، به آمادگی برای آن بپردازد؛ چرا که اصل، ایمان و عمل صالح است، نه دانستن زمان دقیق.
3. رحمت الهی در پنهان بودن قیامت: اگر زمان قیامت معلوم بود، انسانها فرصت توبه و اصلاح را از دست میدادند یا به تأخیر میانداختند. پنهان بودن آن، انگیزهای برای آمادگی دائمی و پرهیز از غفلت است.
4. ادب در برابر پیامبر: این آیه نشان میدهد که حتی پیامبر اکرم (ص) از برخی علوم غیبی بیخبر است و این خود درس بزرگی است که هیچکس جز خداوند به غیب علم ندارد و باید به این حقیقت ایمان آورد.