Sura An-Nazi'at — Werset 44

Znaczenie słów:

• إِلَى رَبِّكَ – do twojego Pana (o Proroku Mahomecie ﷺ).
• مُنتَهَاهَا – jej ostateczny kres, czyli granica wiedzy o niej (o Dniu Sądu).

Tafsir (wyjaśnienie):

Ta część wersetu stanowi odpowiedź na pytanie ludzi, którzy pytali o dokładny czas nadejścia Dnia Sądu. Bóg zwraca się tutaj do Proroka ﷺ, wyjaśniając, że wiedza o tym, kiedy nadejdzie Godzina (Sąd Ostateczny), należy wyłącznie do Niego. Nikt – ani anioł, ani prorok, ani żadne stworzenie – nie ma dostępu do tej wiedzy. Nawet Prorok Muhammad ﷺ, który otrzymał najwyższy stopień poznania, nie został poinformowany o tym czasie. Jest to jedna z tajemnic, które Bóg zastrzegł wyłącznie dla Siebie. Ostateczna wiedza o Dniu Sądu kończy się u Boga – On jeden zna jego dokładny czas, miejsce i okoliczności. Człowiek nie jest w stanie tego pojąć ani tego dociec, dlatego powinien skupić się na przygotowaniu się na ten dzień, a nie na dociekaniu jego daty.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Pokora wobec Boga – werset uczy nas, że istnieją sprawy, które Bóg zastrzegł dla siebie, i że człowiek powinien z pokorą przyjąć ograniczenia swojej wiedzy. To kształtuje w wierzącym postawę ufności wobec Boga i Jego mądrości.
2. Priorytet przygotowania – skoro nie znamy czasu nadejścia Dnia Sądu, powinniśmy skupić się na tym, co jest w naszej mocy: na dobrych uczynkach, pokucie i doskonaleniu swojego charakteru, abyśmy mogli stanąć przed Bogiem w jak najlepszej kondycji.
3. Wielkość Boga – werset przypomina o absolutnej wszechwiedzy Boga, który obejmuje wszystko, co było, jest i będzie. To wzmacnia wiarę i poczucie bezpieczeństwa, ponieważ wiemy, że wszystko jest w Jego rękach.
4. Ostrzeżenie przed pychą – ludzie często próbują zgłębić to, co nie jest im dane. Ten werset uczy nas, że prawdziwa mądrość polega na uznaniu granic własnego poznania i powierzeniu Bogu tego, co do Niego należy.