Sura Abasa — Werset 32

Znaczenie słów:

• Matā'an (مَتَاعًا) – korzyść, pożytek, to, z czego ludzie korzystają.
• Lakum (لَكُمْ) – dla was, czyli dla ludzi.
• Wa li-an'āmikum (وَلِأَنْعَامِكُمْ) – i dla waszych zwierząt hodowlanych (wielbłądów, krów, owiec, kóz).

Tafsir (wyjaśnienie) tej części wersetu:

Bóg – Wszechmogący i Wszechwspaniały – przypomina tutaj o swoim dobrodziejstwie wobec stworzeń. W poprzednich wersetach Bóg opisał, jak zesłał deszcz z nieba, rozszczepił ziemię i wyprowadził z niej różnorodne rośliny: ziarna, winogrona, warzywa, oliwki, palmy daktylowe, gęste sady, owoce i trawy. Następnie wyjaśnia cel tego wszystkiego, mówiąc: „jako zaopatrzenie dla was i dla waszych zwierząt" – czyli to wszystko uczyniliśmy po to, abyście wy, ludzie, czerpali z tego korzyści i pożywienie, a także aby wasze zwierzęta hodowlane miały pożywienie w postaci traw i roślin. Jest to więc przejaw Bożej łaski i troski o wszystkie stworzenia – zarówno o człowieka, jak i o zwierzęta, które służą człowiekowi.

Korzyści i wnioski płynące z tego wersetu:

1. Wdzięczność za Boże dary – Ten werset uczy nas dostrzegać codzienne błogosławieństwa, takie jak jedzenie, woda i roślinność, które często traktujemy jako coś oczywistego. Powinniśmy dziękować Bogu za każdy posiłek i za wszystko, co mamy.
2. Troska o zwierzęta – Islam nakazuje dbać o zwierzęta i zapewniać im pożywienie. Werset ten pokazuje, że Bóg zatroszczył się nawet o potrzeby zwierząt, co jest lekcją dla nas, abyśmy również okazywali im miłosierdzie i troskę.
3. Jedność stworzenia – Człowiek i zwierzęta są częścią jednego ekosystemu stworzonego przez Boga. Werset ten przypomina, że wszystko jest ze sobą powiązane i że Bóg zapewnił środki do życia wszystkim swoim stworzeniom.
4. Pokora i refleksja – Kiedy patrzymy na jedzenie, które jemy, i na rośliny wokół nas, powinniśmy pamiętać, że to nie my je stworzyliśmy, ale Bóg – i to On jest naszym prawdziwym Opiekunem i Żywicielem.
5. Zachęta do pracy i korzystania z ziemi – Werset ten zachęca ludzi do uprawy ziemi, hodowli zwierząt i korzystania z zasobów naturalnych w sposób dozwolony przez Boga, co przynosi korzyść zarówno im, jak i ich społecznościom.