சூரா அபஸ — வசனம் 37

சொற்பொருள்:

* شَأْنٌ (ஷஃன்): நிலைமை, காரியம், விவகாரம்.

* يُغْنِيهِ (யுக்னீஹி): அவனை மற்றவற்றைப் பற்றி கவலைப்பட முடியாமல் செய்து, அவனை முழுமையாக ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளும். (இங்கே 'மற்றவர்களைப் பற்றிய கவலையிலிருந்து அவனைத் திருப்பி, அவனையே முழுவதுமாக ஆக்கிரமித்துக் கொள்ளும்' என்ற பொருளில்).

விளக்கம்:

மறுமை நாளின் கடுமையான திகில் மற்றும் பயங்கரத்தின் காரணமாக, ஒவ்வொரு மனிதனும் அந்த நாளில் தனது சொந்த நிலைமையில் மூழ்கிப்போய் இருப்பான். அந்த நாளின் கொடூரமான நிகழ்வுகள் ஒவ்வொருவரையும் முழுமையாக ஆக்கிரமித்து விடுவதால், ஒருவருக்கு தனது சகோதரனையோ, தாயையோ, தந்தையையோ, மனைவியையோ, மக்களையோ பற்றி சிந்திக்கக்கூட நேரமோ, மனநிலையோ இருக்காது. ஒவ்வொருவருக்கும் அந்த நாளில் தனித்துவமான, மிகப்பெரிய கவலை இருப்பதால், அது அவர்களை மற்ற அனைவரிடமிருந்தும் முற்றிலும் திருப்பிவிடும். அந்த நாளின் திகில் ஒவ்வொருவரின் இதயத்தையும் நிரப்பி, அவர்களை தங்களைப் பற்றி மட்டுமே சிந்திக்க வைக்கும்.

பயன்கள் (நன்மைகள்):

1. மறுமை நாளின் பயங்கரத்தை உணர்ந்து, அதற்காக இவ்வுலகில் நல்ல அமல்களைச் செய்ய அவசரப்பட வேண்டும் என்பதை இந்த வசனம் நமக்கு நினைவூட்டுகிறது.
2. இவ்வுலக வாழ்க்கையில் நாம் பலர் மீது அன்பு செலுத்துகிறோம்; ஆனால் அந்த நாளில் ஒவ்வொருவரும் தங்கள் சொந்த நிலைக்காகவே கவலைப்படுவார்கள் என்பதை அறிந்து, நம் வாழ்க்கையின் இலக்கை இறைவனின் திருப்தியில் மட்டுமே நிறுத்த வேண்டும்.
3. இந்த வசனம் நமக்கு பணிவையும், இறைவனின் கட்டளைகளுக்கு முழுமையாக அடிபணிய வேண்டியதன் அவசியத்தையும் கற்றுத்தருகிறது. ஏனெனில், அந்த நாளின் கடினமான நிலையில் இருந்து நம்மை காப்பாற்றக்கூடியவன் அல்லாஹ் ஒருவனே.
4. இவ்வுலகில் உள்ள உறவுகள் மற்றும் பந்தங்கள் மறுமையில் பயனளிக்காது என்பதை உணர்ந்து, நமது நற்செயல்களையே நமது உண்மையான துணையாக்கிக் கொள்ள வேண்டும்.