سوره انفطار — آیه 14

معانی کلمات:

• فُجّار: جمع «فاجر»، به معنای کسانی که از حدود خداوند تجاوز کرده و در نافرمانی و گناه غرق شدهاند.
• جَحیم: نام یکی از درهای دوزخ است که آتشی بسیار سوزان و شعلهور دارد.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه خبر میدهد که بدکاران و گناهکارانی که در دنیا حق خدا و حقوق بندگان را نادیده گرفتند و در فسق و فجور غوطهور بودند، در روز جزا در آتش سوزان و شعلهور دوزخ جای خواهند گرفت. این آتش آنچنان سوزان است که تمام وجودشان را فرا میگیرد و هیچ راه فراری از آن ندارند. نه مرگی به سراغشان میآید تا از عذاب رهایی یابند و نه امیدی به خروج از آن دارند. این عذاب، نتیجهی طبیعی اعمال زشت و رفتارهای نادرستی است که در زندگی دنیا مرتکب شدهاند.

فواید و پیامهای آیه:

1. عدالت الهی اقتضا میکند که نیکوکاران و بدکاران یکسان نباشند؛ همانگونه که ابرار در نعمتهای بهشتی متنعماند، فجار نیز در عذاب جهنم گرفتار خواهند شد.
2. آگاهی از سرنوشت بدکاران، انسان را به پرهیز از گناه و توبه از خطاها ترغیب میکند و او را به سوی زندگی پاک و خداپسندانه سوق میدهد.
3. این آیه نشان میدهد که خداوند نسبت به اعمال بندگان بیتفاوت نیست و هیچ عملی، هرچند کوچک، بدون پاداش یا کیفر نمیماند.