سوره انفطار — آیه 15

معانی کلمات:

• یَصْلَوْنَهَا: وارد آتش شدن، چشیدن حرارت و سوزش آن را با بدن خود.
• یَوْمِ الدِّینِ: روز جزا و سزا، یعنی روز قیامت که اعمال بندگان محاسبه و پاداش داده میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه سرنوشت نهایی بدکاران را بیان میکند و میفرماید که آنان در روز جزا وارد آتش سوزان جهنم میشوند و حرارت و سوزش آن را با تمام وجود خود لمس خواهند کرد. این ورود، نه یک ورود موقت، بلکه حضوری دائمی است که در آن عذاب از هر سو آنان را فرا میگیرد. در آن روز، نه راه فراری دارند و نه مرگی که آنان را از این عذاب رهایی بخشد؛ بلکه پیوسته در میان شعلههای آتش گرفتار خواهند بود. این عذاب، نتیجه مستقیم کوتاهی آنان در حقوق خداوند و حقوق بندگان اوست؛ چرا که در دنیا به جای پیروی از فرمان الهی، راه گناه و طغیان را در پیش گرفتند و اکنون در برابر اعمال خود، جزای شایستهای دریافت میکنند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه هشدار جدی به همه انسانهاست که هیچ عملی بدون پاداش یا کیفر نمیماند و روز قیامت، روز حسابرسی دقیق و عادلانه خداوند است.
• شناخت عاقبت بدکاران، انسان را به بازنگری در رفتار خود دعوت میکند و انگیزهای برای ترک گناه و روی آوردن به توبه و اصلاح فراهم میسازد.
• ایمان به روز جزا، انسان را از غفلت و سرگرم شدن به لذتهای زودگذر دنیوی بازمیدارد و او را به سوی زندگی پرهیزگارانه و مسئولیتپذیر سوق میدهد.
• این آیه نشان میدهد که عدالت الهی مطلق است؛ نه ظلمی در آن وجود دارد و نه استثنایی برای گناهکاران لجوج، و همین عدالت، آرامش و اطمینان را در دل مؤمنان ایجاد میکند.