Аль-Мутаффифин сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• مُعْتَدٍ (муғтадин): шектен шығушы, Аллаһтың белгілеген шекараларынан асып түсуші.
• أَثِيمٍ (асим): күнәһар, күнәсі көп, жасаған қылмысы ауыр адам.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят қиямет күнін және қайта тірілуді өтірікке шығаратындар туралы айтылады. Қиямет күнін жоққа шығарып, оны өтірік деп санайтындар — тек Аллаһтың шектеулерінен асып түскен, күнәға батқан, жаны қараңғы адамдар ғана. Олардың жүректері күнәнің көптігінен қатайып, шындықты қабылдауға қабілетсіз болып қалған. Оларға Құран аяттары оқылған кезде, оны «бұрынғылардың ертегісі» деп атап, одан бет бұрады. Шындығында, Құран — Аллаһтың сөзі және пайғамбарына түсірілген уахи. Бірақ олардың жүректерін күнә мен қылмыстың қабаты жауып қалғандықтан, олар оны растай алмайды. Бұл аят сонымен қатар қиямет күні күнәһарлардың Аллаһты көруден перделенетінін, ал мүміндердің жәннатта Раббысын көретінін меңзейді. Содан кейін олар тозаққа кіріп, оның қызуын тартады да, оларға: «Міне, сендер өтірік деп санаған жазаларың!» — деп айтылады.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Қиямет күнін өтірікке шығару — бұл ауыр күнәнің және жүректің қатаюының белгісі. Бұл адамды ойландырып, өз жүрегін тазартуға, күнәдан сақтануға шақырады.
• Құран — Аллаһтың шынайы сөзі. Оны оқығанда, жүректі ашып, шын ниетпен тыңдау керек. Бұл адамды иманға, Аллаһқа жақындауға бастайды.
• Күнә мен шектен шығу адамды шындықтан алыстатады. Сондықтан тәубе етіп, күнәдан тазару — жүректің нұрлануына жол ашады.
• Мүміндер жәннатта Аллаһты көру — бұл үлкен сый. Бұл сыйға жету үшін иманды сақтап, жақсы амалдар жасауға ұмтылу керек. Бұл адамды исламға деген сүйіспеншілігін арттырып, Құранға деген құрметін тереңдетеді.