Аль-Мутаффифин сүрәсе — Аять 4

Сүзләр мәгънәсе:

• يَظُنُّ — ышану, төгәл белү (монда ул «төгәл белү» мәгънәсендә).
• مَّبْعُوثُونَ — терелтелеп кубарылучылар, үлемнән соң җаннары кабат торгызылып, Ходай алдына бастырылачак кешеләр.

Аять тәфсире:

Әйә ул кешеләр, үлчәүдә һәм үлчәмдә кимчелек итүчеләр, үзләренең әҗәлләре килеп, каберләреннән кубарылачакларын һәм Раббылары алдында хисап бирәчәкләрен аңламыйлармы? Алар гади генә «белмиләр» дип түгел, ә «уйламыйлармы» дип сорала — чөнки аларның эшләре шундый, ки, әгәр дә алар чыннан да бу хакыйкатьне төгәл белсәләр, бәлки, мондый гөнаһка юл куярлар идеме? Юк, аларның бу кыланышы — аларның йөрәкләрендә ышануның зәгыйфьлегеннән яки бөтенләй юклыгыннан хәбәр бирә. Әгәр дә алар үзләренең үлгәннән соң терелтеләчәкләренә, бөтен эшләре өчен хисап тотылачагына ышансалар, әлбәттә, кешеләрнең малларын кимсетеп, аларга зарар китерүдән туктарлар иде. Бу аять аларны куркыта һәм кисәтә: сезнең бу эшегез юкка китмәячәк, сезнең өчен зур бер көн бар, ул көнне сезнең бөтен эшләрегез ачыкланачак.

Аятьтән алынган файдалар:

• Үлемнән соң терелүгә һәм хисап көненә ышану — кешене гөнаһлардан тыеп тора торган иң көчле дәртләрнең берсе. Кем бу хакыйкатьне йөрәгендә нык тота, ул кешеләрне алдаудан, аларның хакларын кимсетүдән саклана.
• Әлеге аять безгә кешеләр арасындагы мөгамәләдә гаделлекнең һәм дөреслекнең мөһимлеген өйрәтә. Кешенең малына, хакына кимчелек итү — зур гөнаһ, ул кешенең иманының камил түгеллеген күрсәтә.
• Ислам дине кешеләрне һәр эштә, хәтта кечкенә генә сәүдә мөгамәләсендә дә, тәкъвалыкка һәм гаделлеккә чакыра. Бу — безнең диннең бөеклеге, ул кешенең тормышының һәр ягын колачлый.
• Хисап көненә ышану мөэмингә бәхет һәм тынычлык бирә, чөнки ул белә: бу дөньяда явызлык җәзасыз калмый, ә изгелек — әҗерсез калмый. Бу ышану кешене сабыр итәргә һәм яхшылыкка дәвам итәргә өйрәтә.