Surah Al-Buruj — Aya 10

Ma’anonin Kalmomin:

• فَتَنُوا: azabtarwa da kuma gwada imanin muminai ta hanyar ƙona su da wuta.
• الْحَرِيقِ: wuta mai tsananin ƙonewa da zafi.

Fassarar Aya:

Lalle ne waɗanda suka azabtar da muminai maza da mata ta hanyar ƙona su da wuta, domin su juyar da su daga addinin Allah, sa’an nan kuma ba su tuba ba daga wannan aikin mugunta, to suna da azabar Jahannama a Lahira, kuma suna da azabar wuta mai ƙonewa da zafi, wadda za ta ƙona jikunansu, a matsayin sakamako bisa abin da suka aikata na azabtar da muminai da wuta a duniya. Wannan azabar ta musamman ce saboda rashin tubarsu daga wannan laifi mai girma, kuma ba su nemi gafarar Allah ba.

Fa’idodin Aya:

1. Nuna tsananin la’anar Allah ga masu zalunci da azabtar da muminai, da kuma cewa zalunci ba ya wuce ba tare da sakamako ba.
2. Ƙarfafa imani da cewa tuba tana buɗe ƙofar gafara, kuma duk wanda ya tuba kafin mutuwa, Allah zai karɓi tubarsa, kamar yadda aya ta nuna cewa waɗanda ba su tuba ba ne kawai za su sami azaba.
3. Ƙarfafa muminai da su tsaya tsayin daka a kan addininsu, ko da sun fuskanci azabtarwa, domin sakamakon haƙuri a duniya shi ne alheri a Lahira.
4. Tunatar da cewa azabar Allah a Lahira ta fi duk wata azaba ta duniya, don haka ya kamata mutum ya kauce wa abin da ke jawo fushin Allah.
5. Nuna cewa Allah yana kula da muminai da kuma sanin abin da suke fuskanta, kuma zai saka musu da kyakkyawan sakamako a ranar tashin kiyama.