سوره بروج — آیه 7

معانی کلمات:

• شُهُود: حاضر و ناظر، کسانی که شاهد و ناظر بر چیزی هستند.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به بیان حال ستمگرانی میپردازد که مؤمنان را شکنجه میکردند. این ظالمان نه تنها مرتکب این جنایت بزرگ میشدند، بلکه بر اعمال زشت خود نیز شاهد و ناظر بودند. آنان با حضور خود در کنار آن گودالهای آتشین (اُخدود)، شکنجه و آزار مؤمنان را تماشا میکردند و از این کار خود نه تنها ابایی نداشتند، بلکه با حضورشان بر این اعمال، گویا آن را تأیید و تثبیت میکردند. این آیه بیانگر آن است که این ستمگران با آگاهی کامل و حضور در صحنه، مرتکب این جنایت هولناک شدند و هیچ عذری برای آنان باقی نیست. آنان شاهد عینی رنج و عذابی بودند که بر مؤمنان وارد میکردند و این خود گواه بر سنگدلی و بیرحمی آنان است.

فواید و پیامهای آیه:

1. مسئولیت در برابر اعمال: انسان در برابر تمام اعمال خود مسئول است و هیچ کاری از دید خداوند پنهان نمیماند؛ همانگونه که این ظالمان شاهد اعمال خود بودند، خداوند نیز بر همه چیز شاهد و ناظر است.
2. آگاهی ستمگران: ستمگران معمولاً با آگاهی کامل دست به ظلم میزنند و نمیتوانند ادعای نادانی کنند؛ این آیه پرده از این حقیقت برمیدارد که ظالمان به خوبی از زشتی اعمال خود آگاهند.
3. تسلی خاطر برای مؤمنان: این آیه به مؤمنان اطمینان میدهد که خداوند از رنجهای آنان آگاه است و ستمگران نمیتوانند اعمال خود را پنهان کنند؛ خداوند شاهد بر همه چیز است و روزی انتقام مظلومان را خواهد گرفت.
4. عاقبت شوم ظلم: حضور ظالمان بر صحنه ظلم و تماشای رنج مظلومان، عاقبت آنان را هولناکتر میکند و نشان میدهد که آنان در قیامت با چه صحنههایی مواجه خواهند شد.