Sura At-Tarik — Werset 7

Znaczenie słów:

• As-Sulb (الصُّلْب): kręgosłup, kość pacierzowa mężczyzny.
• At-Tara'ib (التَّرَائِب): liczba mnoga od słowa *tarībah* – kości klatki piersiowej, mostek, obszar żeber u kobiety.

Interpretacja wersetu:

Ten werset jest kontynuacją wcześniejszego pytania, w którym Bóg wzywa człowieka do refleksji nad jego własnym pochodzeniem, aby uświadomić mu potęgę Stwórcy. Człowiek, który zaprzecza zmartwychwstaniu, powinien zastanowić się, z czego został stworzony. Otóż został stworzony z kropli nasienia, która wypływa z okolic kręgosłupa mężczyzny oraz kości klatki piersiowej kobiety. Jest to wskazanie na to, że materia, z której powstaje człowiek, pochodzi z głębi organizmów obojga rodziców – z okolic pleców mężczyzny i żeber kobiety. Ten precyzyjny opis wskazuje na cudowność stworzenia człowieka i na to, że Bóg, który potrafił stworzyć go z tak niepozornej kropli, z pewnością potrafi go również przywrócić do życia po śmierci. Skoro pierwsze stworzenie nie było dla Niego trudne, to ponowne wskrzeszenie jest dla Niego jeszcze łatwiejsze. Werset ten ma obudzić w człowieku zdumienie nad własną naturą i skłonić go do uznania wszechmocy Boga, który nie ma żadnych ograniczeń w swojej mocy.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas pokory – człowiek, mimo całej swojej dumy i zaprzeczania prawdzie, pochodzi z tak słabej i niepozornej kropli. To powinno skłonić go do pokory wobec swego Stwórcy.
2. Ukazuje nam wszechmoc Boga – Ten, który stworzył człowieka z niczego, jest w stanie przywrócić go do życia po śmierci. Nie ma rzeczy niemożliwych dla Boga.
3. Zachęca do refleksji nad cudownością stworzenia człowieka – proces powstawania życia jest dowodem na mądrość i doskonałość Bożego dzieła, co umacnia wiarę i zaufanie do Boga.
4. Przypomina o ciągłości życia – śmierć nie jest końcem, lecz przejściem do nowego etapu, a Bóg, który dał życie, ma władzę nad jego przywróceniem w Dniu Sądu.