Аль-Фаджр сүрәсе — Аять 27

Кыйммәтле сүзләр:

• ән-Нәфс — җан, рух.
• әл-Мутмәиннә — тынычланган, Аллаһны зекер итү белән күңеле тынычлык тапкан, иманы нык булган җан.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэмин бәндәсенең җанына мөрәҗәгать итеп, аңа хәбәр бирә: "И, Раббыңны зекер итү, Аңа ышану һәм Аның мөэминнәр өчен әзерләгән нигъмәтләренә ышанып, күңеле тулы тынычлык тапкан җан!" Бу сүзләр мөэмин бәндәгә үлем вакытында һәм Кыямәт көнендә әйтеләчәк. Аның җаны иман ныклыгы, гамәлләрнең дөреслеге һәм Аллаһка тәүәккәл итүе аркасында куркудан һәм борчылудан азат булган. Ул — Аллаһның вәгъдә иткәннәренә ышанып, Аның рәхмәтенә ышанып, тынычлыкта яшәгән җан. Бу мөрәҗәгать аның гомер буе дөрес юлда булуының һәм ахыр чиктә иң зур бәхеткә ирешүенең шатлыклы хәбәре булып тора.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

• Мөэмин бәндәнең җаны Аллаһны зекер итүдә генә чын тынычлык таба; дөнья мәшәкатьләре арасында да ул Раббысына тәүәккәл итеп, күңеле тыныч кала.
• Аллаһы Тәгалә үзенең изге бәндәләренә үлем вакытында да, Кыямәт көнендә дә рәхмәтле мөрәҗәгать итә, бу — мөэмин өчен иң зур шатлык.
• Иманлы кеше өчен үлем куркыныч түгел, ә Раббысына кайту һәм Аның рәхмәтенә ирешү юлыдыр.
• Бу аять мөэминнәргә гомер буе дөрес юлдан баруның ахыр чиктә мәңгелек бәхеткә илтүен искәртә, һәм бу — һәркемне тырышырга һәм Аллаһка якынаерга дәртләндерә торган иң зур өмет.