Sura Al-Fadżr — Werset 27

Znaczenie słów:

• An-Nafs – dusza, jaźń.
• Al-Mutma’innah – uspokojona, spokojna, pewna siebie, ta, która znalazła ukojenie i zaufanie.

Tafsir (wyjaśnienie):

W Dniu Sądu Ostatecznego, a także w chwili śmierci, wierzący otrzyma zaszczytne wezwanie od swojego Pana. Bóg zwróci się do duszy, która osiągnęła stan pełnego spokoju i pewności – duszy, która uwierzyła w Jego jedność, która pokładała ufność w Jego obietnicach i która znalazła ukojenie w Jego wspominaniu (dhikr). Taka dusza nie odczuwa strachu ani smutku, ponieważ jej serce jest mocno związane z Bogiem i Jego wolą. Wezwanie to jest zaproszeniem do powrotu do Pana w stanie zadowolenia i radości – dusza jest zadowolona z Boga i z tego, co On dla niej przygotował, a Bóg jest zadowolony z jej wiary i czynów. Jest to moment największego honoru: dusza zostaje zaproszona, aby dołączyła do grona Jego prawych i pobożnych sług oraz aby weszła do Jego Raju, który jest nagrodą za jej życie spędzone w posłuszeństwie i wierze.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Cel życia: Werset ten ukazuje, że prawdziwym celem życia wierzącego jest osiągnięcie stanu wewnętrznego spokoju i zadowolenia z Boga. Ten spokój jest owocem wiary i pamięci o Bogu, który chroni serce przed lękiem i rozpaczą.
2. Nagroda za wytrwałość: Jest to dowód na to, że każda trudność i każde wyzwanie w życiu doczesnym ma swój kres, a dla tych, którzy pozostaną wierni, przygotowana jest nieopisana nagroda – zadowolenie Boga i Jego Raj.
3. Godność człowieka: Werset ten podnosi godność człowieka wierzącego, pokazując, że jego dusza jest cenna w oczach Stwórcy i że zasługuje na najwyższy zaszczyt – bezpośrednie, pełne miłości wezwanie od Boga.
4. Motywacja do dobra: Świadomość, że nasze życie doczesne może zakończyć się tak pięknym i pełnym czci powitaniem, jest największą motywacją do czynienia dobra, pielęgnowania wiary i dążenia do wewnętrznej harmonii z wolą Bożą. To zachęta, by już teraz budować w sobie tę „duszę spokojną” poprzez modlitwę, refleksję i dobre uczynki.