Fəcr surəsi — Ayə 27

Mənaların izahı:

• النَّفْسُ (ən-nəfs): Ruh, can, insanın özü.
• الْمُطْمَئِنَّةُ (əl-mutmainnə): Arxayın olan, qərar tutan, rahatlıq tapmış olan. Burada Allahı zikr etməklə, imanla və yaxşı əməllərlə qəlbi sakitlik tapmış, qorxu və narahatlıqdan uzaq olan nəfs nəzərdə tutulur.

Ayənin təfsiri:

Bu ayə Allahın mömin qullarına ölüm anında və Qiyamət günündə ünvanladığı şərəfli bir xitabdır. Allah buyurur: "Ey arxayın olan nəfs!" Yəni ey Allaha iman gətirməklə, Onu zikr etməklə və saleh əməllər etməklə qəlbi rahatlıq tapmış, dünya qorxularından və şübhələrindən azad olmuş nəfs! Bu nəfs Allaha qarşı imanında sabit qalmış, Onun vədinə arxalanmış və ölümlə qarşılaşarkən belə qorxuya düşməmişdir. Çünki o bilir ki, Rəbbi onun üçün Cənnət və sonsuz nemətlər hazırlamışdır.

Bu xitab mömin üçün böyük bir müjdədir. Allah Öz quluna o qədər dəyər verir ki, onu ölüm anında belə tək qoymur, ona ən gözəl sözlərlə müraciət edir. Bu, hər bir möminin arzulaması lazım olan bir sonluqdur: qəlbi Allahın zikri ilə dolu, imanı möhkəm, əməlləri saleh bir həyat yaşayıb, Rəbbinə arxayın qəlblə qovuşmaq.

Ey insan! Bu ayə sənə xatırladır ki, əsl rahatlıq və əmin-amanlıq dünya malında, şöhrətdə və ya insanların tərifində deyil, yalnız Allaha iman gətirməkdə, Onu zikr etməkdə və yaxşı işlər görməkdədir. Qəlbin yalnız Allahı anmaqla sakitlik tapar. Gəl, sən də qəlbini Allaha bağla, Onun buyurduğu yolla get ki, sənə də o mübarək xitabla müraciət olunsun: "Ey arxayın olan nəfs! Rəbbinə, səndən razı, sən də Ondan razı olaraq qayıt! Saleh qullarımın arasına qatıl və Cənnətimə daxil ol!" Bu, hər bir möminin ən böyük arzusu və ən şirin mükafatıdır.