Suurah Al-Fajr — Aayad 27

Macnaha Erayada:

• النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ: Nafsi ku xasiloon dhikriga Ilaahay, oo rumaysan xaqa, oo aan ka cabsanayn waxa Eebe u darbay oo khayr ah.

Tafsiirka:

Waa khudbad Eebe u jeedinayo mu’minka xilliga geerida iyo Maalinta Qiyaamaba, isagoo ku yidhi: "Naftayda xasilloonayso ee ku raaxaysan dhikrigayga iyo iimaanka, kuna deggan Qalbigaaga xaqiqa, waxaa laguu yiraahdaa: Ku noqo Eebahaa adigoo ku raalli ah wixii Eebe ku siiyey oo khayr ah, Eebana kaa raalli yahay. Markaas ku biir addoomahayga suubban, oo gal Jannadayda aan kuu darbay."

Tani waxay ku dhacdaa laba goobood: marka uu mu’minku sakaraadka geerida ku jiro, waxaa loo bishaareeya raallinimo iyo naxariis; iyo Maalinta Qiyaamada marka uu soo baxo qabriga, waxaa lagu dhawaaqaa eraygan oo lagu xasiliyo.

Faa'iidooyin laga qaato:

1. Mu’minku wuxuu gaadhaa xasilooni qalbi oo ka saraysa cabsida geerida, sababtoo ah wuxuu ogyahay in geeridu tahay albaabka raallinimada Eebe.
2. Digniin dadka xaqa ka fogeeyay inay soo noqdaan oo ay ku dadaalaan camal suubban, si ay u gaadhaan darajadan sare.
3. Ku bishaaraynta mu’miniinta in Eebe uu u darbay raallinimo iyo Janno aan dhammaanayn, taasoo ku xoojisa Iimaankooda oo ay ku socdaan wadada tooska ah.