Surat Al-Fajr — Ayat 5

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• هَلْ : apa, yaiku tembung pitakon.
• ذَٰلِكَ : iku, nuduhake marang bab kang wis kasebut sadurunge.
• قَسَمٌ : sumpah, yaiku sumpah kang digunakake Allah kanggo nguwatake sawijining perkara.
• لِّذِي حِجْرٍ : kanggo wong kang duwe akal. Tembung "حِجْر" asline tegese pager utawa watesan, banjur dimaknani akal, amarga akal iku kang njaga lan mbatesi manungsa saka tumindak kang ora bener.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki Allah paring pitakon marang manungsa: apa sumpah-sumpah kang wis kasebut ing ayat-ayat sadurunge — yaiku sumpah demi wayah fajar, demi sepuluh wengi wiwitan ing wulan Dzulhijjah, demi kang ganep lan kang ganjil, sarta demi wengi nalika lumaku kanthi peteng — iku ora cukup kanggo nggugah lan ngyakinake wong kang duwe akal? Sumpah-sumpah mau gedhe banget lan kuwat, mula sapa wae kang nggunakake akale kanthi bener mesthi bisa njupuk piwulang saka kono. Dheweke bakal mikir bab kekuwasane Allah, ngelingi marang dhawuhe, lan banjur ngendhaleni awake saka tumindak ala. Dadi, ayat iki dudu pitakon kang mbutuhake wangsulan "iya" utawa "ora", nanging pitakon kang tujuane nggugah kesadaran lan nuntun manungsa supaya nggatekake tandha-tandha kekuwasane Allah.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen Allah asring sumpah nganggo makhluk-makhluke kang gedhe, supaya manungsa luwih nggatekake lan nggegulang atine marang piwulang kang diwenehake.
• Manungsa dijak nggunakake akale kanthi bener. Akal iku peparing kang larang saka Allah, mula kudu digunakake kanggo mikir bab kebesaran Allah, ora mung kanggo urusan donya wae.
• Sumpah-sumpah ing Al-Qur'an dadi bukti yen Al-Qur'an iku temen-temen saka Allah lan ngandhut piwulang kanggo sapa wae kang gelem mikir.
• Sapa kang gelem nggatekake ayat-ayat Allah, atine bakal tambah cedhak marang Islam lan tambah seneng maca lan ngamalake isine Al-Qur'an.
• Ayat iki uga ngelingake yen saben wong duwe tanggung jawab kanggo nggunakake akale supaya ora kesasar ing dalan kang salah.