ሱረቱ አት-ተውባ — አንቀጽ 13

የቃላት ማብራሪያ፦

• نَّكَثُوا أَيْمَانَهُمْ፦ ኪዳናቸውን ሰበሩ፤ ገደቡን አፈረሱ።
• هَمُّوا፦ አሰቡ፤ ወሰኑ።
• بَدَءُوكُمْ፦ መጀመሪያ እነሱ ጥቃቱን ጀመሩባችሁ።
• أَتَخْشَوْنَهُمْ፦ እነሱን ትፈራላችሁ? ትጨነቁላቸዋላችሁ?
• أَحَقُّ፦ የበለጠ ተገቢ፤ የበለጠ ብቁ።

የአንቀጹ ትርጉምና ማብራሪያ፦

አላህ ሱብሐነሁ ወተዓላ ሙእሚኖችን እንዲህ ሲል አነሳሳቸው፦ እነዚህ ሰዎች ከእናንተ ጋር የገቡትን ቃል ኪዳን ያፈረሱ፣ የነቢዩን መሐመድ (ሶለላሁ ዓለይሂ ወሰለም) ከመካ ለማውጣትም በዳር አን-ናድዋ ተሰብስበው ተማከሩ፣ ከዚያም በረቡ አድርገው እናንተን ለመውጋት መጀመሪያ እነሱ ቀድመው ጦርነቱን ጀመሩባችሁ። እንዲህ ያለውን ከሃዳዊ ሕዝብ ለምን አትዋጉም? እነሱን ትፈራላችሁ? እነሱን በመፍራት ጦርነቱን ትታችሁ ትቀመጣላችሁ? አላህ ግን ሊፈሩት የበለጠ ተገቢ ነው፤ እርሱ ብቻ ነው ፍርሃትና አምልኮ የሚገባው። እናንተ በእውነት አማኞች እንደሆናችሁ አላህን ፍሩ፣ እርሱን ብቻ ተማመኑ፣ የእርሱን ጠላቶችም ለመዋጋት አትፍሩ።

ይህች አንቀጽ ለአማኞች ትልቅ ትምህርት ናት፦ እውነተኛ እምነት ሰውን ከሰው ፍርሃት ነፃ ያወጣል፤ በአላህ ላይ ብቻ እንዲተማመን ያደርጋል። አላህ ሁሉን የሚችል፣ ሁሉንም የሚጠብቅ፣ ከሁሉም በላይ የሆነ ጌታ ነው። ስለዚህ አማኝ ልቡን በአላህ ፍርሃት ይሙላ፣ በዚህም ሕይወቱ በክብር፣ በድልና በሰላም ይለመልም። ይህች አንቀጽ የእምነትን ጥንካሬ፣ የኪዳን አስፈላጊነትና የአላህን መፍራት ታስተምረናለች። አላህ የሚፈሩትን፣ የሚታመኑትንና በእርሱ መንገድ የሚታገሱትን ሁሉ ይወዳል፤ ለእነሱም ድልንና ክብርን ይሰጣል። እንግዲህ አማኝ ሆይ፣ ልብህን በአላህ ፍርሃት አጽና፣ በእርሱ ተማመን፣ የእርሱንም ቃል ኪዳን ጠብቅ፤ አላህ ቃል ኪዳኑን የሚጠብቁትን ይወዳልና።