سوره توبہ آيت 58 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ منجھائن ڪي اھڙا آھن جي صدقن (جي وراھڻ) ۾…

توبہ · 58/129

ترجمو لکڻ — سوره توبہ

وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ ۝٥٨

🔤 Transliteration

Wa minhum mai yalmizuka fis sadaqaati fa-in u`too minhaa radoo wa illam yu`taw minhaaa izaa hum yaskhatoon

📖 ترجمو (سنڌيءَ ۾)

📖 سنڌيءَ ۾

۽ منجھائن ڪي اھڙا آھن جي صدقن (جي وراھڻ) ۾ طعنو ھڻندا آھن، پوءِ جيڪڏھن منجھانئس ڏجين ته سَرھا ٿيندا آھن ۽ جيڪڏھن منجھانئس نه ڏجين ته انھي ئي مھل ڪاوڙبا آھن.

🌐 Additional reference in اردو

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

ترجمو — Tafsir

1) لفظن جي معنيٰ:

يَلْمِزُكَ: توکي عيب لڳائڻ، طعنا ڏيڻ، يا تنقيد ڪرڻ.
الصَّدَقَاتِ: زڪوات ۽ صدقا (خيرات)، يعني اهي مال جيڪي مسلمانن کان غريبن ۽ حقدارن لاءِ ورتا وڃن ٿا.
رَضُوا: اهي راضي ٿي ويا، خوش ٿي ويا.
يَسْخَطُونَ: اهي ناراض ٿين ٿا، ڪاوڙ ڪن ٿا، ۽ شڪايت ڪن ٿا.

2) تفسير:

هي آيت منافقن جي هڪ بيماريءَ ۽ انهن جي بدطبيعت جو ذڪر ڪري ٿي. الله تعاليٰ پنهنجي نبي ڪريم ﷺ کي خبر ڏئي ٿو ته منافقن ۾ ڪجهه اهڙا به آهن جيڪي زڪوات ۽ صدقن جي ورهاست ۾ تنهنجي تي عيب لڳائيندا آهن ۽ طعنا ڏيندا آهن. انهن جو معيار سچائي ۽ انصاف ناهي، بلڪه صرف پنهنجو مفاد آهي. جيڪڏهن انهن کي صدقي مان حصو ملي وڃي ٿو ته خوش ٿي وڃن ٿا ۽ تنهنجي تعريف ڪن ٿا، ۽ جيڪڏهن انهن کي ان مان ڪجهه نه مليو يا انهن جي خواهش مطابق نه مليو ته فوراً ناراض ٿي پون ٿا، تنهنجي خلاف ڳالهيون ڪن ٿا ۽ شڪايتون ڪن ٿا. اهو ئي منافقت جي علامت آهي ته انسان جو رويو حق ۽ انصاف جي بنياد تي نه هجي، بلڪه ذاتي فائدي ۽ نقصان جي بنياد تي هجي. مومن جو معيار اهو آهي ته هو الله ۽ سندس رسول جي فيصلي تي راضي رهي، چاهي کيس ملي يا نه ملي.

3) فائدا ۽ سبق:

اخلاص ۽ رضا جو سبق: مسلمان کي گهرجي ته هو الله جي فيصلي ۽ رسول جي ورهاست تي هميشه راضي رهي، ۽ پنهنجي ذاتي خواهش کي دين تي مقدم نه ڪري.
منافقت جي نشاندهي: جيڪو شخص صرف ملڻ تي خوش ۽ نه ملڻ تي ناراض ٿئي ٿو، اهو منافقت جي بيماريءَ ۾ مبتلا ٿي سگهي ٿو، ان کان بچڻ گهرجي.
صدقي جي اهميت: زڪوات ۽ صدقا الله جو حڪم آهن، انهن جي ورهاست ۾ حڪمت ۽ انصاف کي ملحوظ رکڻ گهرجي، ۽ ان تي تنقيد ڪرڻ کان پرهيز ڪرڻ گهرجي.
اسلام جي خوبصورتي: اسلام اسان کي سکيو ٿو ته اسان جا دل ۽ رويا صاف هجن، ۽ اسان جي محبت ۽ ناراضگي صرف الله لاءِ هجي، نه دنيا جي مفادن لاءِ.
قرآن جي سچائي: قرآن مجيد منافقن جي اندروني حالتن کي به بيان ڪري ٿو، جيڪو ان جي الهي علم ۽ سچائي جو ثبوت آهي، ۽ اسان کي ان تي ايمان ۽ عمل جي دعوت ڏئي ٿو.

📜 آيت 56-60 — سوره توبہ

56وَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنَّهُمْ لَمِنكُمْ وَمَا هُم مِّنكُمْ وَلَٰكِنَّهُمْ قَوْمٌ يَفْرَقُونَ

۽ الله جو قسم کڻندا آھن ته اُھي اوھان منجھان آھن، ۽ (حقيقت ڪري) اُھي اوھان منجھان نه آھن پر اُھا ڊڄڻي قوم آھي.

57لَوْ يَجِدُونَ مَلْجَأً أَوْ مَغَارَاتٍ أَوْ مُدَّخَلًا لَّوَلَّوْا إِلَيْهِ وَهُمْ يَجْمَحُونَ

جي ڪا پناھ جي جاءِ يا ڪي چُرون يا ڪو گھڙڻ جو ھنڌ لھن ھا ته اُن ڏانھن اُھي ڊوڙندا ئي ڦِرن ھا.

58وَمِنْهُم مَّن يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِن لَّمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ

59وَلَوْ أَنَّهُمْ رَضُوا مَا آتَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ سَيُؤْتِينَا اللَّهُ مِن فَضْلِهِ وَرَسُولُهُ إِنَّا إِلَى اللَّهِ رَاغِبُونَ

۽ الله ۽ سندس پيغمبر جيڪي کين ڏنو آھي تنھن تي جيڪڏھن راضي ٿين ھا ۽ چون ھا ته اسان کي الله ڪافي آھي اسان کي الله پنھنجي فضل سان ڏيندو ۽ سندس پيغمبر (به ڏيندو) اسين الله ڏانھن اميدوار آھيون (ته اُنھن لاءِ ڀلو ھجي ھا).

60۞ إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۖ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

صدقا رڳو فقيرن ۽ مسڪينن ۽ ان جي اُڳاڙي ڪندڙن ۽ جن جون دليون (اسلام ڏانھن) ميلاپ ڪرايل آھن (تن لاءِ) ۽ ٻانھن جي آجي ڪرڻ ۽ قرضين ۽ الله جي واٽ ۾ (جھاد ڪرڻ) ۽ مسافرن لاءِ آھن، (اِھو) الله (جي پار) کان حُڪم ٿيل آھي، ۽ الله ڄاڻندڙ حڪمت وارو آھي.

→ آيت 57 📖 توبہ آيت 59 ←

توبہقرآن فهرست

129آيت

MedinanRevelation

58آيت

ترجمو — توبہ 58

سوره توبہ آيت 58 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ منجھائن ڪي اھڙا آھن جي صدقن (جي وراھڻ) ۾…

سوره آيت 58/129 — سوره توبہ التوبة (Medinan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره توبہ ٻڌو, سوره توبہ ترجمو, سوره توبہ mp3, سوره توبہ pdf. آيت 56–60. سنڌيءَ ۾: اردو.