Surja El-Lejl — Ajet 11

Kuptimet e fjalëve:

• يُغْنِي: do të thotë të largojë dëmin, të mbrojë ose të sjellë dobi.
• تَرَدَّى: do të thotë të bjerë në humnerë, pra të hidhet në zjarrin e Xhehenemit.

Tefsiri i Ajetit:

Ajeti i 11-të i sures El-Lejl vjen si vazhdim i përshkrimit të fatit të atij që është dorështrënguar dhe e konsideron veten të pavarur nga Zoti i tij, duke mohuar të vërtetën dhe duke e përgënjeshtruar atë. Allahu i Lartësuar thotë se pasuria e tij, të cilën e kurseu dhe nuk e shpenzoi në rrugën e mirësisë, nuk do t'i sjellë asnjë dobi atij ditën kur ai të bjerë në zjarrin e Xhehenemit. Ajo pasuri nuk do të mund ta mbrojë atë nga dënimi i Allahut, as të ndërhyjë për të, dhe as të lehtësojë vuajtjet e tij. Kur ai të hidhet në humnerën e zjarrit, pasuria e tij do të mbetet pas, e papërdorshme dhe e padobishme për të. Ky ajet tregon se pasuria, sado e madhe qoftë, nuk mund ta shpëtojë njeriun nga dënimi i Allahut nëse ai ka qenë mohues dhe dorështrënguar, sepse ajo që ka vlerë tek Allahu është besimi i sinqertë dhe veprat e mira.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Pasuria dhe pasuritë materiale nuk janë mbrojtje nga dënimi i Allahut; ato janë vetëm një sprovë për njeriun në këtë botë.
2. Njeriu nuk duhet të mashtrohet nga pasuria e tij dhe të mendojë se ajo do ta shpëtojë atë nga llogaria e Ditës së Gjykimit.
3. Dorështrëngimi dhe koprracia janë cilësi të dëmshme që e çojnë njeriun në shkatërrim, ndërsa bujaria dhe shpenzimi në rrugën e Allahut janë shkak për shpëtim.
4. Ky ajet na mëson se vlera e vërtetë e njeriut nuk është te pasuria e tij, por te besimi, veprat e mira dhe marrëdhënia e tij me Zotin e tij.
5. Të menduarit për Ditën e Fundit dhe pasojat e veprave tona na bën të kujdesshëm që të mos i lidhim zemrat me këtë botë kalimtare, por të përgatitemi për jetën e përhershme.