Аль-Лейль сүрәсе — Аять 11

Сүзләрнең мәгънәләре:

— يُغْنِي — файда бирер, ярдәм итәр.

— تَرَدَّىٰ — Һәлакәткә төшәр, ягъни ут эченә ташланыр (Җәһәннәмгә төшәр).

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә бик саран кеше турында хәбәр бирә: ул мал-дөньясын бик каты саклап, бик саранлык белән тотты, ләкин ул мал аңа һичнинди файда бирмәс, ул Җәһәннәм утына төшкән чакта аны коткара алмас. Ул малны бирергә кызганды, әмма ахыр чиктә ул мал аның өчен һичнинди ярдәмче була алмас. Ул үзе тәмугъ утына ташланганда, байлыгы аның янында булмас, киресенчә, ул аның өчен газап сәбәбе булыр, чөнки ул шул мал өчен Аллаһының фәреманнарын үтәмәде, зәкят бирмәде, хак юлында сарыф итмәде. Мал аның кулыннан китәр, ул үзе хәсрәт һәм үкенеч эчендә калыр.

Гыйбрәтләр:

— Мал-дөнья үзе бернәрсә дә түгел, ул кешегә ахирәттә ярдәм итә алмый; кешене коткара торган нәрсә — изге гамәлләр һәм Аллаһыга тәкъвалык.

— Байлык кешене мәңгелек газаптан коткара алмый, шуңа күрә акыллы кеше малны Аллаһы ризалыгы өчен тотарга тиеш.

— Әлеге аять кешеләрне саранлыктан читләштереп, юмартлыкка һәм Аллаһы юлында бирүгә өнди, чөнки чын файда — ул Аллаһыга итагать итүдә.