Sura Al-Lajl — Werset 5

Znaczenie słów:

• أَعْطَىٰ – dawał, rozdawał, wydawał ze swojego majątku to, co obowiązkowe (np. zakat) i to, co dobrowolne (jałmużnę).
• وَاتَّقَىٰ – okazywał bogobojność, wystrzegał się tego, czego Bóg zabronił, i wypełniał Jego nakazy.

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

Po tym, jak Bóg Wszechmogący przysiągł na różne stworzenia, że drogi ludzi są różne, On – chwała Mu – dzieli ludzi na dwie grupy i wyjaśnia, że ten, kto daje ze swojego majątku to, co należy dać – jak zakat, wydatki na rodzinę, okup (kaffara) i dobrowolną jałmużnę – oraz kto okazuje bogobojność, czyli boi się Boga, wystrzega się Jego zakazów i wypełnia Jego nakazy, a także wierzy w „la ilaha illallah” (nie ma boga prócz Boga) i we wszystko, co ona obejmuje, oraz w to, co z niej wynika z nagrody i kary – takiemu człowiekowi Bóg ułatwi i wskaże drogę do dobra i prawości, oraz uczyni jego sprawy łatwymi i pomyślnymi. Ten werset podkreśla, że dawanie z majątku i bogobojność są kluczem do powodzenia w życiu doczesnym i wiecznym.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Zachęta do hojności i wydawania z majątku na drodze Boga – ponieważ dawanie nie uszczupla majątku, lecz przeciwnie, jest przyczyną błogosławieństwa i powodzenia.
2. Podkreślenie, że bogobojność (taqwa) jest najwyższą wartością, która łączy w sobie unikanie zakazów i wypełnianie nakazów.
3. Ukazanie, że Bóg – przez swoją łaskę – ułatwia dobre uczynki tym, którzy pragną dobra, i że powodzenie w życiu jest związane z posłuszeństwem Bogu.
4. Werset ten daje nadzieję i motywację, ponieważ pokazuje, że nawet najmniejszy dobry uczynek nie jest zmarnowany, a Bóg wynagradza tych, którzy dążą do Jego zadowolenia.
5. Przypomnienie, że wiara i uczynki idą w parze – samo dawanie bez bogobojności nie wystarczy, tak jak bogobojność bez czynów nie jest pełna.