Аль-Лейль сүресі — Аят 8

1. Сөздердің мағынасы:

• بَخِلَ — сараңдық танытты, қолындағы байлығын Алла жолында жұмсаудан тартынды.
• اسْتَغْنَى — өзін бай, мұқтажсыз санады, Аллаға және Оның сауабына мұқтаж емес деп ойлады.

1. Аяттың тәпсірі:

Ал енді кімде-кім сараңдық танытып, қолындағы дүниесін Алла разылығы үшін жұмсаудан бас тартса, әрі өзін Аллаға мұқтаж емес, бай-қуатты санап, Одан ештеңе сұрамай, Оған жалбарынбай, тәуекел етпей өмір сүрсе — міне, осындай адам адасушылық пен қасірет жолына түседі. Ол жиған-терген байлығына сеніп, оны тек өз ләззаты үшін ұстап, ақыреттегі мәңгілік нығметтен гөрі дүниенің өтпелі рахатын артық көрді. Мұндай адамның байлығы оған еш пайда бермейді, керісінше оны құрдымға жетелейді.

1. Аяттан алынатын ғибраттар:

• Ислам — жомарттық пен Аллаға мұқтаж болуды, яғни әрдайым Оған жалбарынып, Одан көмек сұрауды үйретеді.
• Байлықтың өзі жаман емес, жамандық — оны Алла жолында жұмсамай, тек өз пайдасына сақтап, тәкаппарлану.
• Аллаға мұқтаж екенін мойындап, Одан сұраған адам әрдайым жақсылыққа жетеді, ал өзін мұқтажсыз санаған адам зиянға ұшырайды.
• Дүниенің ләззатын ақыреттен артық көру — адамды шынайы бақыттан айыратын үлкен қателік.
• Құран адамды ойлануға, жүрегін жұмсартып, Аллаға бет бұруға шақырады; бұл аят әр адамға өз өмірін саралап, жомарттық пен тәуекелге ұмтылуға тәрбиелейді.