ซูเราะฮฺ อัล-ลัยล์ — อายะฮฺ 8

ความหมายของคำสำคัญ:

• บะคิละ (بَخِلَ) หมายถึง ความตระหนี่ เหนียวแน่น ไม่ยอมจ่ายหรือใช้จ่ายในสิ่งที่ควรจ่าย เช่น การบริจาค การทำความดี และการช่วยเหลือผู้อื่น
• วัสตัฆนาอ์ (وَاسْتَغْنَى) หมายถึง การแสดงความพอเพียงและไม่ต้องการความช่วยเหลือจากพระเจ้า หรือการรู้สึกว่าตนเองมั่งมีด้วยทรัพย์สมบัติทางโลกจนหลงลืมความต้องการพระเจ้า และไม่แสวงหาความโปรดปรานจากพระองค์

การตีความหมายของอายะฮ์:

หลังจากที่พระองค์ทรงตรัสถึงผู้ที่ให้ทานและยำเกรงพระเจ้า พระองค์ทรงเปรียบเทียบกับอีกฝ่ายหนึ่งว่า ส่วนผู้ที่ตระหนี่เหนียวแน่น ไม่ยอมใช้จ่ายทรัพย์สินของตนในหนทางที่พระเจ้าทรงบัญชา เช่น การบริจาค ซะกาต และการช่วยเหลือผู้ยากไร้ และรู้สึกว่าตนเองมั่งมีพอเพียงด้วยทรัพย์สมบัติทางโลก จนไม่แสวงหาความโปรดปรานจากพระเจ้า ไม่ขอพรจากพระองค์ และหลงลืมความต้องการพระองค์ผู้ทรงเป็นแหล่งแห่งความมั่งคั่งที่แท้จริง พระองค์จะทรงทำให้หนทางแห่งความทุกข์ยากลำบากนั้นง่ายดายสำหรับเขา และทรัพย์สมบัติที่เขาตระหนี่เหนียวแน่นนั้นจะไม่สามารถช่วยเหลือเขาได้เลยเมื่อเขาตกสู่ไฟนรก

บทเรียนและคุณธรรมที่ได้รับ:

1. ความตระหนี่เป็นคุณลักษณะที่ถูกตำหนิในอิสลาม เพราะมันปิดกั้นความดีทั้งหลาย และทำให้จิตใจห่างไกลจากพระเจ้า ขณะที่การให้ทานและการเสียสละเป็นหนทางแห่งความบริสุทธิ์ของจิตวิญญาณและการใกล้ชิดพระเจ้า
2. การรู้สึกพอเพียงด้วยทรัพย์สมบัติทางโลกจนลืมพระเจ้าเป็นความหลงผิดอย่างยิ่ง เพราะแท้จริงทรัพย์สมบัติทั้งหมดเป็นของพระเจ้า และพระองค์เท่านั้นที่ทรงเป็นผู้ประทานและผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง
3. อิสลามสอนให้เรามีความสมดุลระหว่างการแสวงหาปัจจัยยังชีพในโลกนี้กับการไม่ลืมปรโลก และการไม่ยึดติดกับทรัพย์สมบัติจนทำให้เราละเลยหน้าที่ต่อพระเจ้าและต่อเพื่อนมนุษย์
4. การให้ทานมิได้ทำให้ทรัพย์สินลดลง แต่กลับเป็นการเพิ่มพูนความจำเริญในชีวิต และเป็นการลงทุนที่แท้จริงสำหรับปรโลก ซึ่งจะตอบแทนเราอย่างงดงามยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกนี้