Surah Al-Layl — Aya 8

Ma’anonin Kalmomin:

• "بَخِلَ": ya ƙi ciyar da dukiyarsa a hanyar da Allah ya umarta, kamar zakka da sadaka da sauran ayyukan alheri.
• "وَاسْتَغْنَىٰ": ya ji wadatar kansa da dukiyarsa, ya kau da kai daga Allah, bai buƙatar ladan Sa ba, kuma bai nemi falalar Allah ba.

Fassarar Aya:

Aya mai girma tana bayyana hali na biyu na mutane, wato wanda ya ƙi ciyar da dukiyarsa a kan abin da ya wajaba a kansa, kuma ya ji wadatar kansa da dukiyar da yake da ita, har ya manta da Allah, bai nemi falalar Sa ba, kuma ya kau da kai daga neman ladan Sa. Irin wannan mutum, Allah zai sauƙaƙa masa hanyoyin shaƙawa da wahala, kuma dukiyarsa ba za ta amfane shi ba a ranar lahira, domin ya ƙi ciyar da ita a hanyar Allah, kuma ya ƙaryata game da "Lā ilāha illallāh" da abin da take nufi na bangaskiya da aiki. A ƙarshe, zai jefa shi cikin wuta, kuma dukiyarsa ba za ta cece shi ba daga azabar Allah.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙin ciyar da dukiya a hanyar Allah da jin wadatar kai daga Allah, daga manyan halaye ne masu jawo hasara a duniya da lahira.
2. Neman falalar Allah da dogaro gare Shi, yana buɗe ƙofofin alheri da saukin rayuwa, kuma yana nisantar da mutum daga halakar da kai.
3. Dukiyar ba ta zama abin amfani ba sai idan aka ciyar da ita a hanyar da Allah ya yarda; in ba haka ba, za ta zama hujja a kan mai ita a ranar alƙiyama.
4. Aya tana ƙarfafa muminai su nisanta kansu daga halin yunƙuri da roƙon Allah, domin hakan yana ƙara wa mutum daraja a gaban Allah, kuma yana sa masa alheri a duniya da lahira.