Surat Al-Lail — Ayat 8

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• بَخِلَ (bakhila): pelit, ora gelem ngetokake bandha kanggo kabecikan.
• اسْتَغْنَى (istaghna): rumangsa cukup, ora butuh pitulungan saka Allah, mung ngandelake bandha donya.

1. Tafsir ayat:

Dene wong sing pelit marang bandhane, ora gelem ngetokake bandha ing dalan ketaatan marang Allah, lan rumangsa cukup karo bandha donya nganti ora ngarep-arep pahala lan ganjaran saka Allah, malah ora gelem nyuwun marang Allah saka kanugrahane, lan nganggep bandha iku wis cukup kanggo nyukupi uripe tanpa perlu bantuan Allah — wong kang kaya mangkono iku bakal diparingi dalan sing gampang tumuju kacilakan lan kasangsaran. Bandha sing dikumpulake lan dipelitake iku ora bakal bisa nulungi dheweke nalika dheweke kecemplung ing geni neraka.

1. Faedah-faedah sing bisa dijupuk:

• Ngelakoni sifat pelit iku dadi sebab tumuju kacilakan, mula kita kudu dilatih dadi wong sing gelem menehi lan dermawan.
• Rumangsa cukup lan ora butuh marang Allah iku penyakit ati sing mbebayani; sabenere manungsa iku tansah butuh marang Allah ing saben kahanan.
• Bandha donya ora bakal bisa nylametake kita ing akhirat; mula aja nganti kita ngandelake bandha ngluwihi ngandelake Allah.
• Ayat iki ngelingake supaya kita tansah nyuwun marang Allah saka kanugrahane, lan ora rumangsa wis cukup tanpa pitulungane.
• Islam mulangake supaya kita dadi wong sing seimbang: golek bandha donya iku ora dilarang, nanging aja nganti bandha iku ngalangi kita saka ketaatan lan saka ngarep-arep pahala akhirat.