Surja Ed-Duha — Ajet 9

Kuptimi i fjalëve:

• el-Jetim (الْيَتِيمَ): Fëmija që i ka vdekur babai para se të arrijë moshën e pjekurisë.
• la takhar (لَا تَقْهَرْ): Mos e shtyp, mos e përul, mos e trajto keq dhe mos ia merr pasurinë padrejtësisht.

Tefsiri i Ajetit:

Pasi Allahu i Lartësuar i kujtoi Profetit ﷺ begatitë e Tij ndaj tij – se e gjeti jetim dhe i dha strehë, e gjeti të humbur dhe e udhëzoi, e gjeti nevojtar dhe e pasuroi – tani vjen urdhri dhe udhëzimi hyjnor: "Për sa i përket jetimit, mos e shtyp!"

Kjo do të thotë: mos e trajto keq jetimin, mos e përul, mos e nënçmo dhe mos ia merr pasurinë me padrejtësi. Përkundrazi, tregohu i butë dhe i mëshirshëm ndaj tij, kujdesu për të dhe kompensoje humbjen e babait me dashurinë dhe kujdesin tënd. Profeti ﷺ vetë ishte jetim, prandaj ai e dinte mirë dhimbjen e jetimit dhe ishte më i mëshirshmi ndaj tyre. Ky urdhër është i përgjithshëm për të gjithë besimtarët: duhet t'i mbrojmë jetimët, t'i ushqejmë, t'i veshim dhe t'i edukojmë me mirësi, duke i trajtuar ashtu siç dëshironim të trajtoheshim ne vetë po të ishim në vendin e tyre.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kujdesi për jetimët është një prej akteve më të dashura tek Allahu dhe një shenjë e fisnikërisë së karakterit. Kush kujdeset për jetimin, do të jetë me Profetin ﷺ në Xhennet, siç na ka premtuar ai vetë.
2. Ndjeshmëria ndaj të dobëtëve – Islami na mëson të jemi të fortë në të drejtë, por të butë dhe të mëshirshëm me ata që kanë nevojë, sidomos me fëmijët që kanë humbur prindin.
3. Mos abuzimi me pasurinë e jetimit – është ndër mëkatet e mëdha, dhe Allahu e ka ndaluar rreptësisht në shumë ajete, duke e konsideruar si një padrejtësi të rëndë.
4. Mirënjohja ndaj begative të Allahut – kur Allahu të jep begati, duhet t'i përdorësh ato për të mirën e të tjerëve, jo për t'i shtypur ata.