Sura Al-Alak — Werset 12

Znaczenie słów:

• أَوْ — "albo", "czy też" — służy do połączenia dwóch możliwych sytuacji.
• أَمَرَ — "rozkazywał", "nakazywał", "polecał".
• بِالتَّقْوَى — "do pobożności", "do bogobojności" — czyli do przestrzegania nakazów Allaha i unikania Jego zakazów.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Ten werset jest kontynuacją pytań retorycznych skierowanych do człowieka, który sprzeciwia się Prorokowi Muhammad (niech spoczywa na nim pokój) i zabrania mu modlitwy. Allah pyta: "Czy widziałeś tego, który zabrania słudze Bożemu modlitwy? Czy widziałeś, jeśli ów sługa (Muhammad) podąża właściwą drogą — to jak można mu zabraniać? Albo jeśli on nakazuje innym pobożność i bogobojność — to czy wypada mu przeszkadzać i go powstrzymywać?"

Innymi słowy, jeśli ten, komu zabrania się modlitwy, jest na drodze prawdy i dobra, a do tego wzywa innych do bojaźni Bożej i czynienia dobra — to jakiż to straszny błąd i niesprawiedliwość ze strony tego, kto go powstrzymuje i zabrania mu oddawania czci Allahowi! Jest to wyraz zdumienia i nagany wobec postępowania Abu Dżahla, który sprzeciwiał się Prorokowi, mimo że Prorok był na jasnej drodze i wzywał do pobożności.

Werset ten ukazuje, że przeszkadzanie w czynieniu dobra i szerzeniu pobożności jest jednym z najcięższych grzechów, a osoba, która to czyni, zasługuje na surową karę, o czym mówią kolejne wersety tej sury.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas, jak wielką wartością jest modlitwa i oddawanie czci Allahowi — jest ona tak ważna, że Allah broni jej i potępia tych, którzy chcą ją uniemożliwić.
2. Pokazuje, że człowiek, który podąża drogą prawdy i wzywa innych do dobra, nie powinien dać się zastraszyć ani zniechęcić przeciwnościom — jego postawa jest słuszna i ma wsparcie Allaha.
3. Zachęca nas do pobożności (taqwa) i do tego, byśmy sami byli przykładem dla innych — nakazywali dobro i pobożność, nawet jeśli spotkamy się z oporem.
4. Przypomina, że Allah widzi wszystko i nie pozostawi bez odpowiedzi tych, którzy krzywdzą Jego sług i utrudniają szerzenie dobra — sprawiedliwość Boża zawsze zwycięża.
5. Uczy nas, że kryterium wartości człowieka nie jest jego pozycja czy siła, lecz to, czy podąża drogą prawdy i pobożności — i to jest droga, którą powinniśmy wybierać i której powinniśmy bronić.