சூரா அல்-அலக் — வசனம் 12

சொற்பொருள்:

• أَمَرَ: கட்டளையிட்டான், ஏவினான்.
• بِالتَّقْوَى: இறைவனுக்கு அஞ்சி நடப்பதை, அவனுடைய கட்டளைகளை நிறைவேற்றி, தடைகளை விட்டு விலகுவதை.

விளக்கம்:

இந்த வசனம், "அவர் (நபிகள் நாயகம் ஸல்லல்லாஹு அலைஹி வஸல்லம்) நேர்வழியில் இருந்தால் அல்லது தக்வாவை (இறையச்சத்தை) கட்டளையிட்டால் (அவரைத் தடுப்பவரின் நிலை என்னாவது)?" எனக் கேட்கிறது. அதாவது, அபூஜஹ்லைப் போன்ற ஒருவன், தொழுகையில் ஈடுபட்டிருக்கும் ஒரு நல்ல மனிதரைத் தடுப்பதும், அவமானப்படுத்துவதும் எவ்வளவு பெரிய அநியாயம்! அவர் நேர்வழியில் இருப்பவராகவும், மக்களை இறையச்சத்தின் பக்கம் அழைப்பவராகவும் இருக்கும்போது, அவரைத் தடுப்பது அறியாமையின் உச்சமும், கொடுமையின் எல்லையுமாகும். இங்கு "அல்லது" என்ற சொல், இரண்டு நிலைகளில் ஒன்றைக் குறிக்கிறது: ஒன்று அவர் நேர்வழியில் இருப்பது, மற்றொன்று அவர் மக்களை இறையச்சத்திற்கு அழைப்பது. இவ்விரண்டில் எதுவாக இருந்தாலும், அவரைத் தடுப்பது முற்றிலும் தவறான செயலாகும்.

பயன்கள்:

1. நல்லவர்களையும், நேர்வழியில் இருப்பவர்களையும், இறையச்சத்திற்கு அழைப்பவர்களையும் தடுப்பது பெரும் பாவமாகும்; அவர்களை மதித்து ஆதரிக்க வேண்டும்.
2. தொழுகை போன்ற வணக்கங்களைச் செய்பவர்களை யாரும் தடுக்கக் கூடாது; அது இஸ்லாத்தின் அடிப்படை உரிமைகளில் ஒன்றாகும்.
3. தக்வா (இறையச்சம்) என்பது மிக உயர்ந்த பண்பாகும்; அது இறைவனின் கட்டளைகளை நிறைவேற்றி, தடைகளை விட்டு விலகுவதன் மூலம் அடையப்படுகிறது.
4. இந்த வசனம், நன்மையை ஏவுபவர்களையும், தீமையைத் தடுப்பவர்களையும் ஆதரிக்க வேண்டும் என்பதை உணர்த்துகிறது; அவர்களை எதிர்ப்பவர்கள் இறைவனின் கோபத்திற்கு ஆளாவார்கள்.
5. ஒரு முஸ்லிம் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் சத்தியத்தின் பக்கம் நிற்க வேண்டும்; எதிர்ப்புகள் வந்தாலும் உறுதியாக இருக்க வேண்டும்.