ซูเราะฮฺ อัล-อะลัก — อายะฮฺ 12

### ความหมายของคำสำคัญ

• التَّقْوَى: การยำเกรงต่ออัลลอฮ์ โดยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และละเว้นจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

### คำอธิบายความหมายของอายะฮ์

อายะฮ์นี้เป็นส่วนหนึ่งของบริบทที่กล่าวถึงสภาพของอบูญะฮัล ผู้ที่ขัดขวางและห้ามปรามบ่าวของอัลลอฮ์ (คือท่านนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม) จากการละหมาด อัลลอฮ์ทรงตำหนิการกระทำดังกล่าวด้วยคำถามเชิงตำหนิว่า ท่านจะห้ามปรามบุคคลที่ดำเนินอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง (คือการละหมาด) ได้อย่างไร? หรือห้ามปรามบุคคลที่สั่งสอนผู้อื่นให้ยำเกรงอัลลอฮ์ โดยสั่งให้ปฏิบัติตามคำสั่งใช้และละเว้นจากคำสั่งห้ามของพระองค์? การห้ามปรามบุคคลที่มีคุณลักษณะเช่นนี้ถือเป็นการอธรรมและความโง่เขลาอย่างยิ่ง เพราะการกระทำเช่นนี้เป็นการขัดขวางความดีและส่งเสริมความชั่ว

### บทเรียนและคุณค่าที่ได้รับ

1. ความประเสริฐของการสั่งสอนให้ยำเกรงอัลลอฮ์: อายะฮ์นี้ชี้ให้เห็นว่าผู้ที่สั่งสอนผู้อื่นให้ยำเกรงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ที่อยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง และการขัดขวางเขาถือเป็นการกระทำที่เลวร้ายอย่างยิ่ง
2. การปกป้องผู้ทำความดี: อัลลอฮ์ทรงปกป้องผู้ที่ยึดมั่นในความดีและสั่งสอนผู้อื่นให้ทำดี พระองค์จะไม่ปล่อยให้ผู้ที่ขัดขวางพวกเขาหลุดพ้นจากการลงโทษ
3. ความสำคัญของการละหมาด: การที่อายะฮ์กล่าวถึงการห้ามละหมาดโดยเฉพาะ แสดงให้เห็นว่าการละหมาดเป็นเสาหลักสำคัญของศาสนา และเป็นสิ่งที่ควรปกป้องและให้ความสำคัญ
4. การยำเกรงอัลลอฮ์เป็นหนทางสู่ความดีงาม: การมีตะก่อวานั้นเป็นคุณสมบัติที่สูงส่ง และการเชิญชวนผู้อื่นให้มีคุณสมบัตินี้เป็นการงานที่ยิ่งใหญ่และได้รับผลบุญ
5. การตำหนิผู้ที่ขัดขวางความดี: อายะฮ์นี้เป็นการเตือนว่าผู้ใดที่ขัดขวางผู้อื่นจากการทำความดี โดยเฉพาะการละหมาดและการยำเกรงอัลลอฮ์ จะต้องได้รับผลกรรมอันแสนสาหัสในวันปรโลก