Suurah Al-'Alaq — Aayad 12

Macnada Erayada:

• أَوْ: waa "ama" ama "mise", waxayna ku timaadaa si ay u muujiso labada xaaladood ee la sheegayo.
• أَمَرَ: waa uu faray, waana amro.
• بِالتَّقْوَى: waa ka dhawrsashada Ilaahay, adoo fulinaya amarkiisa oo ka fogaansanaya waxa uu ka xaaraamay.

Tafsirka Aayadda:

Aayaddan waxay ku xidhan tahay aayadda hore ee suuradda, waxayna ka hadlaysaa nin (Abu Jahl) oo ka hor yimid Nebiga ﷺ isagoo ka reebaya salaadda. Ilaahay wuxuu weyddiinaya si dadka uga digo: "Bal ii warrama, hadduu kan la reebayo (Nabiga ﷺ) uu ku sugan yahay hanuunka iyo toosnaanta, haddana uu dadka ugu farayo dhawrsashada Ilaahay iyo ka fogaanshaha xumaanta, ma waxaa habboon in la reebo oo la caqabado?!"

Tani waa mid ka mid ah weyddiimaha Ilaahay ee loogu jeedinayo in la muujiyo xumaanta falka Abu Jahl, kaasoo ahaa nin caan ah oo dadka ka reebayay jidka Ilaahay, isagoo Nebiga ﷺ oo ah nin hanuunsan oo dadka ku amraya wanaagga iyo dhawrsashada, ka hor yimid oo caqabad ku noqday. Sidaa darteed, Ilaahay wuxuu ku caddeeyay in falka Abu Jahl uu yahay mid xun oo ka soo horjeeda caqliga iyo wanaagga, maxaa yeelay wuxuu reebayaa nin hanuunsan oo dadka ugu yeedha wanaagga.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayadda:

1. Waa in aan ka faa'iidaysanno hanuunka Ilaahay: Qofka hanuunsan waa in aan loo caqabad gelin, laakiin waa in la taageeraa oo loola safraa.
2. Dhawrsashada Ilaahay (Taqwada) waa asaaska wanaagga: Qofka dadka ku amra dhawrsashada waa qof sharaf leh oo mudan in la dhegeysto, ma aha in la caqabado.
3. Cadaawadda xaqa waa wax aan macquul ahayn: Qofka ka hor yimaada hanuunka iyo wanaagga wuxuu ku jiraa jahli iyo xumaan, isagoo naftiisa uun ku xun.
4. Islaamku wuxuu ku dhiirrigeliyaa wanaagga iyo ka fogaanshaha xumaanta: Aayaddan waxay inoo muujinaysaa in Islaamku yahay diin ku baaqaya wanaagga iyo dhawrsashada, isla markaana ka digaya xumaanta iyo caqabadaha.