സൂറ അൽ-അലഖ് — ആയത്ത് 12

പദാർത്ഥങ്ങൾ:

* أَمَرَ: കൽപ്പിച്ചു, ആജ്ഞാപിച്ചു.

* بِالتَّقْوَىٰ: ദൈവഭയത്തിലേക്ക്, അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെട്ട് അവന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാനും വിലക്കുകൾ വർജ്ജിക്കാനും ഉള്ള മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക്.

വ്യാഖ്യാനം:

ഈ വചനം മുൻ വചനത്തിൽ പറഞ്ഞ കാര്യവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. അതായത്, നീ (നബിയേ) അല്ലാഹുവിന്റെ ദാസനായി നമസ്കരിക്കുന്നത് കണ്ട് അതിൽ നിന്ന് വിലക്കുന്ന ആളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിച്ചു നോക്കൂ. അയാൾ വിലക്കുന്ന ആൾ (മുഹമ്മദ് നബി) സൻമാർഗ്ഗത്തിലാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അയാൾ (മുഹമ്മദ് നബി) മറ്റുള്ളവരോട് ദൈവഭയം കൊണ്ട് കൽപ്പിക്കുന്ന ആളാണെങ്കിൽ, അത്തരക്കാരനെ നമസ്കാരത്തിൽ നിന്ന് വിലക്കുന്നത് എത്ര വലിയ അനീതിയും അക്രമവുമാണ്! ദൈവഭയം കൊണ്ട് കൽപ്പിക്കുന്നവനെ, അതായത് അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാനും വിലക്കുകൾ വർജ്ജിക്കാനും ആളുകളെ ക്ഷണിക്കുന്നവനെ, നമസ്കാരം പോലുള്ള പുണ്യകർമ്മങ്ങളിൽ നിന്ന് തടയുന്നത് ബുദ്ധിപൂർവ്വകമായ പ്രവൃത്തിയല്ല. ഇത് അയാളുടെ (അബൂജഹ്ലിന്റെ) അജ്ഞതയും ധിക്കാരവും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പാഠങ്ങൾ:

1. സൻമാർഗ്ഗത്തിലുള്ളവരെയും ദൈവഭയം കൊണ്ട് കൽപ്പിക്കുന്നവരെയും അവരുടെ നല്ല പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ നിന്ന് തടയുന്നത് വലിയ അക്രമവും പാപവുമാണ്.
2. ദൈവഭയം (തഖ്‌വ) എന്നത് ഇസ്ലാമിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. അത് അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പനകൾ അനുസരിക്കാനും വിലക്കുകൾ വർജ്ജിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
3. നമസ്കാരം പോലുള്ള ആരാധനകൾ ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ ജീവിതത്തിൽ വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. അത് അവനെ അല്ലാഹുവിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു.
4. സത്യത്തിന്റെ മാർഗ്ഗത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നവർക്ക് എതിരാളികളുടെ തടസ്സങ്ങൾ വരാം, എന്നാൽ അല്ലാഹു അവരെ സംരക്ഷിക്കും.
5. ഒരു വ്യക്തിയുടെ നിലവാരം അവന്റെ പദവിയോ സ്ഥാനമോ അല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ സൽപ്രവൃത്തികളും ദൈവഭയവുമാണ് നിർണ്ണയിക്കുന്നത്.