Аль-Аляк сүресі — Аят 12

1. Сөздердің мағынасы:

• أَوْ — немесе, яки.
• أَمَرَ — әмір етті, бұйырды.
• بِالتَّقْوَى — тақуалыққа, яғни Аллаһтың әмірлерін орындап, тыйымдарынан сақтануға.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Аллаһ Тағаланың алдыңғы аяттардағы сөздерінің жалғасы ретінде келеді. Онда былай делінген: егер намаз оқып жатқан пендесін тыюшы адамның өзі тура жолда болса, немесе ол адам басқаларға Аллаһтан қорқып, тақуалық ұстануды бұйырып жатса, онда оны тыю қандай орынсыз болар еді? Яғни, егер намаз оқушы адам тура жолда болып, адамдарды тақуалыққа, Аллаһтың әмірлерін орындап, тыйымдарынан сақтануға шақырып жатса, оны намаздан тыю — анық адасушылық және әділетсіздік. Бұл жерде аят адамды намаздан тыюшының әрекетінің қаншалықты қате екенін көрсету үшін осы шартты мысалды келтіреді: тіпті егер намаз оқушы адам тура жолда болса немесе тақуалыққа шақырса да, оны тыю дұрыс емес. Ал шындығында, намаз оқушы — Мұхаммед пайғамбар (с.а.у.) болып, ол ең тура жолда еді және адамдарды тақуалыққа шақырушы еді. Сондықтан оны тыюшының ісі тіпті де орынсыз және зор күнә.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Намаз — тақуалықтың негізі: Намаз адамды Аллаһқа жақындатып, тақуалыққа бастайды. Сондықтан намазды қорғау — тақуалықты қорғау.
• Тақуалыққа шақыру — құрметті іс: Адамдарды жақсылыққа, Аллаһтан қорқуға шақыру — үлкен сауапты іс. Мұндай адамды тыю немесе кедергі жасау — ауыр қателік.
• Ислам — әділет пен жақсылық діні: Ислам адамдарды тек жақсылыққа, тура жолға шақырады. Оған қарсы шығу — адасушылықтың белгісі.
• Пайғамбардың (с.а.у.) жолын ұстану: Пайғамбарымыз намаз оқып, тақуалыққа шақырды. Оның жолын ұстану — бақытқа жетудің жолы.
• Аллаһ әділ: Аллаһ Тағала жақсылық жасаушыларды қолдайды, ал зұлымдық пен кедергі жасаушыларды әділ жазалайды. Бұл аят бізге Аллаһтың әділдігіне сенуді және жақсылықтан таймауды үйретеді.