Surat Az-Zalzalah — Ayat 6

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَوْمَئِذٍ (Yauma'idzin): Ing dina iku, yaiku dina kiamat.
• يَصْدُرُ (Yashduru): Padha metu lan bali, yaiku metu saka papan pangadilan (mahkamah) sawise diadili.
• النَّاسُ (An-Naas): Manungsa kabeh.
• أَشْتَاتًا (Asytaatan): Pirang-pirang golongan kang beda-beda, pisah-pisah, ora dadi siji.
• لِّيُرَوْا (Liyurau): Supaya padha weruh utawa diparingi weruh.
• أَعْمَالَهُمْ (A'maalahum): Sakabehe panggaweyan kang wis dilakoni.

2) Katrangan tegese ayat:

Ing dina kiamat iku, sawise kabeh manungsa padha diadili lan diparingi katrangan babagan sakabehe lakune ing donya, banjur padha metu saka papan pangadilan mau kanthi kahanan kang beda-beda lan pisah-pisah. Ora kabeh padha dadi siji golongan, nanging padha dadi pirang-pirang rombongan kang beda-beda dalane. Ana kang tumuju menyang swarga amarga kebecikane, lan ana kang tumuju menyang neraka amarga alane. Kabeh iku mau supaya saben wong bisa nyekseni lan ngerteni asil saka sakabehe panggaweyan kang wis dilakoni nalika isih urip ing donya, yaiku pahala lan siksa kang dadi piwalesing lakune. Dadi, saben wong bakal diparingi piwales miturut apa kang wis ditindakake, ora ana kang keliwat lan ora ana kang kelalen.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake yen saben panggaweyan, cilik utawa gedhe, becik utawa ala, mesthi bakal katon lan diadili ing dina kiamat. Mula, kita kudu tansah ngati-ati lan nindakake kabecikan saben dina.
• Kahanan manungsa ing dina kiamat bakal beda-beda miturut lakune ing donya. Sapa kang nindakake kabecikan bakal nemu kabagyan, lan sapa kang nindakake ala bakal nemu kasusahan. Iki nuduhake yen agama Islam iku adil lan ora pilih kasih.
• Ayat iki nuwuhake pangarep-arep lan rasa optimis: sapa wae kang gelem tobat lan nindakake kabecikan, isih ana dalan kanggo nemu pangapura lan swarga. Mula aja padha putus asa saka rahmate Allah.
• Kanthi ngerteni dina kiamat lan piwalese, kita dadi luwih semangat nindakake ibadah lan amal becik, sarta ngedohi sakabehe larangan. Iki nuduhake yen Al-Qur'an iku tuntunan urip kang nyata lan migunani kanggo saben wong.
• Ayat iki uga mulangake yen saben wong tanggung jawab marang lakune dhewe-dhewe, ora bisa nyalahake wong liya. Mula, kita kudu tansah muhasabah lan ndandani awake dhewe.