سوره زلزال — آیه 6

معانی واژگان:

• یَصْدُرُ: بازگشتن و بازگشتن از جایی (در اینجا: بازگشتن از موقف حساب).
• أَشْتَاتًا: جمع «شَتّ» به معنای پراکنده، گروههای مختلف و جدا از هم.
• لِیُرَوْا: تا دیده شوند یا تا دیده شوند (یعنی: تا اعمالشان به آنان نشان داده شود).

تفسیر آیه:

در آن روز بزرگ که زمین به شدت میلرزد و مردم از قبرها برمیخیزند، همگی به سوی دادگاه عدل الهی حاضر میشوند. پس از پایان حسابرسی، مردم از آن موقف هولناک بازمیگردند؛ اما نه به صورت یک گروه واحد، بلکه به صورت گروهها و دستههای پراکنده و جدا از هم. هر گروهی به سویی میرود: مؤمنان با خوشحالی و سربلندی به سوی بهشت روانه میشوند و کافران و گناهکاران با ذلت و خواری به سوی آتش دوزخ کشیده میشوند. هدف از این بازگشت و جدایی، آن است که خداوند اعمالشان را - چه خوب و چه بد - به خودشان نشان دهد تا نتیجه کردار خویش را به طور کامل ببینند و جزای آن را دریافت کنند. در آن روز هیچ عملی، حتی به اندازه ذرهای، پنهان نمیماند و همه چیز آشکار میشود.

فواید و درسهای آیه:

• این آیه به ما میآموزد که خداوند نسبت به بندگان خود عادل است و هیچ عملی را - حتی کوچکترین کار نیک یا بد - نادیده نمیگیرد؛ بنابراین باید مراقب رفتار و کردار خود باشیم.
• آگاهی از این حقیقت که روزی همه اعمال ما به خودمان نشان داده میشود، انگیزهای قوی برای انجام کارهای نیک و پرهیز از گناهان فراهم میکند و ایمان را در دل زنده نگه میدارد.
• جدایی مردم در آن روز به دو گروه بهشتی و دوزخی، نشاندهنده عدالت و حکمت الهی است و به ما میفهماند که نتیجه اعمال ما در دنیا، سرنوشت ابدی ما را تعیین میکند؛ پس بیاییم با انتخاب راه درست، آینده خود را روشن سازیم.