Surja Ez-Zelzele — Ajet 6

Kuptimet e fjalëve:

• يَصْدُرُ – largohen, kthehen nga vendi i llogarisë.
• أَشْتَاتًا – grupe të shpërndara, të ndara nga njëra-tjetra.
• لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ – që t’u tregohen veprat e tyre dhe shpërblimi i tyre.

Tefsiri i Ajetit:

Në atë Ditë të Madhe, kur toka të dridhet me dridhjen e saj të frikshme, njerëzit do të dalin nga vendi i ringjalljes dhe i llogarisë të ndarë në grupe të shumta, të shpërndarë në drejtime të ndryshme. Disa prej tyre do të shkojnë nga e djathta, e ata janë banorët e Xhennetit, e disa do të shkojnë nga e majta, e ata janë banorët e Xhehennemit. Kjo ndarje bëhet që t’u tregohen atyre veprat që kanë bërë në jetën e dynjasë – të mirat dhe të këqijat – dhe që të marrin shpërblimin e plotë për to, pa iu humbur asgjë. Allahu i Lartësuar do t’ua paraqesë atyre veprat e tyre në mënyrë të qartë, që secili të shohë me sytë e vet atë që ka punuar, dhe pastaj do të gjykohet me drejtësi të plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo ditë është ditë e llogarisë së saktë dhe të drejtë, ku çdo njeri do të shpërblehet për atë që ka bërë, pa padrejtësi.
2. Veprat e njeriut nuk humbin kurrë – ato ruhen dhe do t’i paraqiten atij në Ditën e Kijametit, prandaj duhet të kujdesemi për çdo vepër të mirë apo të keqe.
3. Ndarja e njerëzve në grupe të ndryshme tregon se fati i secilit varet nga veprat e tij, e jo nga rasti apo prejardhja – kjo na nxit që të garojmë në vepra të mira.
4. Ajeti na kujton se jeta e dynjasë është vend i punës, ndërsa ahireti është vend i shpërblimit – prandaj le ta shfrytëzojmë jetën tonë në atë që na afron te Allahu dhe te Xhenneti i Tij.