Sure Yûnus — Ayet 102

Kelime Anlamları:

• Eyyâm (أيام): Günler, burada Allah'ın geçmiş milletlere verdiği ceza ve helak günleri, felaket zamanları anlamındadır.
• Halev (خلوا): Gelip geçen, önceki, daha önce yaşayıp gitmiş olanlar.
• Müntazirîn (المنتظرين): Bekleyenler, gözleyenler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Allah, Peygamber Efendimiz'e (sallallahu aleyhi ve sellem) hitaben, Mekkeli müşriklerin ve tüm inkârcıların içinde bulunduğu durumu haber vermektedir. Onlar, kendilerinden önce gelip geçmiş olan inkârcı kavimlerin başlarına gelen azap günlerinin bir benzerinden başka neyi bekliyorlar? Nuh kavmi, Âd kavmi, Semûd kavmi, Lut kavmi ve daha niceleri... Hepsi peygamberlerini yalanladılar ve sonunda Allah'ın azabı onları yakaladı. İşte bu müşrikler de aynı yolda yürüyorlar. Onların bekledikleri tek şey, o eski kavimlerin yaşadığı felaket günlerinin bir benzeridir.

Yüce Allah, Peygamberimize şöyle buyuruyor: "De ki: Öyleyse bekleyin! Şüphesiz ben de sizinle birlikte bekleyenlerdenim." Bu, hem bir uyarı hem de bir tehdittir. Peygamber Efendimiz, onlara karşı hiçbir endişe duymadığını, Allah'ın vaadinin mutlaka gerçekleşeceğini ve kendisinin de o azabın gelmesini beklediğini bildirmektedir. Bu ifade, müminler için büyük bir teselli, inkârcılar için ise kesin bir gözdağıdır.

Sevgili kardeşlerim! Bu âyet bize şunu öğretiyor: Allah'ın sünneti değişmez. Geçmiş milletlere ne olduysa, aynı tutum ve davranışı sergileyenlere aynı sonuç gelecektir. Tarih, ibret almak için vardır. Bizler, geçmiş kavimlerin helakinden ders almalı, Allah'ın emirlerine sımsıkı sarılmalı ve O'nun azabından sakınmalıyız. Unutmayalım ki Allah, kendisine iman edenleri asla yalnız bırakmaz; onları zafere ulaştırır. Önemli olan, sabırla ve sebatla doğru yolda olmaktır. Peygamberimiz gibi biz de hak üzere olduğumuzda, karşımızdakilerin bekleyişinden korkmayız; biliriz ki asıl bekleyişimiz Allah'ın yardımıdır ve o yardım mutlaka gelecektir. Rabbimiz bizleri, geçmiş milletlerin akıbetinden ibret alan ve O'nun rızasına ulaşan kullarından eylesin.