Surja Junus — Ajet 66

Kuptimet e fjalëve:

• يَدْعُونَ – thërrasin, luten, adhurojnë.
• شُرَكَاءَ – ortakë (në adhurim, duke i bërë shok Zotit).
• الظَّنَّ – hamendjen, dyshimin, supozimin pa bazë.
• يَخْرُصُونَ – gënjejnë, trillojnë, thonë gjëra pa kurrfarë dijeje.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar njofton se Atij i përket gjithçka që gjendet në qiej dhe në tokë – engjëjt, njerëzit, xhinët dhe çdo krijesë tjetër. Të gjithë janë robër të Tij dhe nën pushtetin dhe sundimin e Tij absolut. Ai bën çfarë të dojë dhe vendos si të dojë.

Pastaj, Allahu pyet (në mënyrë retorike për të vërtetuar kotësinë e tyre): Çfarë ndjekin në të vërtetë ata që adhurojnë ortakë të tjerë pos Allahut? Ata nuk ndjekin asgjë konkrete dhe reale, sepse është e pamundur që dikush të jetë ortak me Allahun në hyjninë dhe sundimin e Tij. Ata nuk ndjekin gjë tjetër veç hamendjes dhe supozimeve të kota – se këta idhuj do t'i afrojnë te Allahu dhe do të ndërmjetësojnë për ta. Në realitet, ata vetëm gënjejnë dhe trillojnë, duke i atribuar Allahut gjëra që Ai nuk i ka thënë kurrë, dhe duke i bërë shok Atij në adhurim, pa asnjë provë apo argument.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Madhështia e Allahut dhe sundimi i Tij gjithëpërfshirës mbi çdo gjë – ky njohuri mbush zemrën me frikë-respekt dhe përulësi ndaj Krijuesit.
2. Adhurimi i dikujt tjetër pos Allahut është i kotë dhe i bazuar vetëm në hamendje e iluzion, jo në të vërtetë.
3. Muslimani duhet ta ndërtojë besimin e tij mbi dije të sigurt dhe prova, jo mbi supozime dhe tradita të trashëguara pa mendim.
4. Ky ajet na mëson se çdo gjë në univers i përket Allahut, prandaj duhet t'i drejtohemi vetëm Atij në lutje dhe kërkesa, sepse Ai është i Vetmi që ka fuqi të plotë.
5. Thirrja e të tjerëve pos Allahut është humbje kohe dhe mashtrim i vetvetes, sepse ata nuk posedojnë asgjë – as dobi, as dëm.