Surja Junus — Ajet 84

Kuptimet e fjalëve:

• تَوَكَّلُوا: Mbështetuni, mbështetuni te Allahu dhe keni besim të plotë tek Ai.
• مُسْلِمِينَ: Ata që i janë nënshtruar plotësisht Allahut me sinqeritet dhe bindje.

Tefsiri i Ajetit:

Musai a.s. iu drejtua popullit të tij me fjalët: "O populli im! Nëse vërtet besoni në Allahun me besim të sinqertë dhe e pranoni Atë si Zotin tuaj të vetëm, atëherë mbështetuni vetëm tek Ai dhe dorëzohuni plotësisht para urdhrit të Tij. Mos u frikësoni nga kërcënimet e armikut dhe mos u dëshpëroni nga fuqia e tyre, sepse ai që mbështetet te Allahu, Allahu i mjafton atij. Ky urdhër është për ata që janë muslimanë të vërtetë, që e kanë nënshtruar veten ndaj Allahut me bindje të plotë dhe sinqeritet të pastër."

Musai a.s. i mësoi popullit të tij se besimi nuk është vetëm fjalë në gjuhë, por është bindje në zemër dhe veprim në praktikë. Ai i ftoi ata që ta vërtetojnë besimin e tyre me vepra, duke u mbështetur te Allahu në çdo situatë, sidomos në momentet e vështira kur përballeshin me armiqtë. Ky ishte mësimi i tij para se të përballeshin me magjistarët e Faraonit, duke i përgatitur ata shpirtërisht për atë provë të madhe.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi i vërtetë kërkon mbështetje praktike te Allahu – Kush beson sinqerisht në Allahun, duhet t'i mbështetet Atij në të gjitha çështjet e jetës së tij, sepse besimi pa vepër nuk është i plotë.
2. Tewekulli (mbështetja te Allahu) është shenjë e muslimanit të vërtetë – Ai që është musliman i sinqertë, zemra e tij është e lidhur me Allahun, dhe ai e di se çdo gjë është në dorën e Allahut.
3. Tewekulli sjell qetësi dhe forcë shpirtërore – Kur njeriu i mbështetet Allahut, zemra e tij qetësohet dhe ai nuk frikësohet nga asnjë fuqi tjetër, sepse e di se Allahu është mbrojtësi më i mirë.
4. Tewekulli nuk është konflikt me përpjekjen – Musai a.s. i përgatiti njerëzit e tij për përballje, duke i mësuar ata që fillimisht të forcojnë lidhjen me Allahun, e pastaj të përballen me sfidat.
5. Islami është dorëzim i plotë ndaj Allahut – Muslimani i vërtetë është ai që ia dorëzon çështjen e tij Allahut dhe pranon me kënaqësi çdo vendim të Tij, duke ditur se Allahu zgjedh për robin e Tij atë që është më e mira për të.