Surah Hud — Talata 109

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Miryah (مِرْيَة) – pag-aalinlangan o pagdududa.
• Yaf'udoon (يَعْبُدُونَ) – ang kanilang pagsamba sa mga diyus-diyosan.
• Naṣībahum (نَصِيبَهُمْ) – ang kanilang bahagi o kapalaran (ng parusa).
• Manqūṣ (مَنقُوص) – kulang o binawasan.

Paliwanag ng Talata:

O Muhammad, huwag kang magkaroon ng anumang pag-aalinlangan tungkol sa kamalian ng mga sinasamba ng mga tagapagsamba ng diyus-diyosan mula sa iyong mga kababayan. Ang kanilang pagsamba sa mga imahen at estatwa ay walang anumang matibay na katwiran – hindi mula sa akalà o sa kapahayagan – bagkus ito ay bunga lamang ng bulag na pagsunod sa mga ninuno na nauna sa kanila. Sila ay sumusunod sa yapak ng kanilang mga magulang nang walang patunay, at ang kanilang tanging dahilan ay ang pagsasabing: "Ito ang nakasanayan ng aming mga ninuno." Ngunit huwag kang malungkot o mag-alala sa kanilang pagmamatigas, sapagkat tunay na Aming ipagkakaloob sa kanila ang kanilang buong bahagi ng parusa sa takdang panahon – walang bawas o kulang. Ang bawat isa sa kanila ay tatanggap ng nararapat na kabayaran sa kanilang ginawang pagsamba sa mga diyus-diyosan at sa kanilang pagtatakwil sa katotohanan. Ang kautusang ito ay hindi lamang para sa Propeta, kundi para sa lahat ng mga mananampalataya – na huwag mag-alinlangan sa kamalian ng mga pamamaraan ng mga mapagsamba sa diyus-diyosan, at huwag mabagabag sa kanilang pagtanggi sa Islam.

Mga Aral na Makukuha:

1. Ang pananampalataya ng isang Muslim ay dapat na matatag at walang pag-aalinlangan, sapagkat ang katotohanan ay malinaw at ang kamalian ng shirk (pagsamba sa iba maliban kay Allah) ay hayag.
2. Ang bulag na pagsunod sa mga ninuno ay hindi katanggap-tanggap na dahilan sa harap ng Allah; ang bawat isa ay mananagot sa kanyang sariling paniniwala at gawa.
3. Ang katarungan ng Allah ay ganap – walang sinuman ang makakatakas sa Kanyang parusa, at walang bahagi nito ang mababawasan, kaya't ang mga mapagsamba sa diyus-diyosan ay dapat magsisi bago pa dumating ang kaparusahan.
4. Ang talatang ito ay nagbibigay ng kapanatagan sa mga mananampalataya na huwag mawalan ng pag-asa sa paglaganap ng Islam, sapagkat ang tagumpay ng katotohanan ay tiyak, at ang kasamaan ay magwawakas sa kabila ng pagkaantala nito.