Surja Hud — Ajet 109

Kuptimet e fjalëve:

• Mrijah (مِرْيَة): dyshim, pasiguri.
• Muwaffūhum (لَمُوَفُّوهُمْ): me siguri do t'ua plotësojmë atyre.
• Nasībahum (نَصِيبَهُمْ): pjesën e tyre, që është dënimi i merituar.
• Ghayr manqūs (غَيْرَ مَنقُوصٍ): pa asnjë mangësi, i plotë dhe i përsosur.

Tefsiri i Ajetit:

O Pejgamber! Mos u bëj kurrsesi në dyshim për kotësinë e asaj që adhurojnë idhujtarët nga populli yt. Ata nuk adhurojnë këta idhuj për ndonjë provë apo argument të vërtetë, as nga mendja e shëndoshë, as nga feja e drejtë. E vetmja gjë që i shtyn ata drejt këtij adhurimi të kotë është imitimi i verbër i të parëve të tyre, të cilët edhe ata adhuronin idhuj të ngjashëm pa asnjë bazë. Ata nuk kanë asnjë justifikim për këtë vepër, përveçse ndjekjes së zakoneve të trashëguara.

Ne i sigurojmë ty, o Pejgamber, se këta idhujtarë nuk do t'i shpëtojnë dënimit tonë. Ata do ta marrin plotësisht pjesën e tyre të dënimit, të cilën e meritojnë për shkak të mosbesimit dhe adhurimit të idhujve, pa u pakësuar asgjë nga ai dënim. Ky premtim është i sigurt dhe i pashmangshëm, ashtu siç u ndodhi popujve të mëparshëm që bënë njësoj si ata.

Ky urdhër, edhe pse i drejtohet Pejgamberit ﷺ, në të vërtetë i përfshin të gjithë besimtarët, që të mos kenë dyshim në humbjen e atyre që adhurojnë dikë tjetër përveç Allahut.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Siguria e plotë në të vërtetën: Besimtari duhet të jetë i bindur se e vërteta është një dhe se çdo adhurim përveç Allahut është i kotë, pa marrë parasysh sa shumë ndjekës të ketë.
2. Rreziku i imitimit të verbër: Ajeti na tërheq vërejtjen se ndjekja e traditave të të parëve pa i kontrolluar ato me dritën e fesë dhe mendjes është shkaku kryesor i humbjes së popujve të mëparshëm.
3. Drejtësia e Allahut: Allahu nuk i lë padrejtësitë pa u ndëshkuar. Çdokush do ta marrë shpërblimin ose dënimin e tij të plotë, pa asnjë mangësi. Kjo na bën të ndihemi të sigurt në drejtësinë hyjnore.
4. Ngushëllim për besimtarët: Kur besimtari sheh përhapjen e të keqes, nuk duhet të pikëllohet, sepse dënimi i Allahut është i sigurt për ata që vazhdojnë në rrugën e gabuar.
5. Liria nga dyshimi: Besimtari duhet ta pastrojë zemrën nga çdo dyshim për fenë e tij, sepse dyshimi është dera e parë drejt devijimit.