Surah Hud — Aya 120

Ma’anonin Kalmomin:

• “Nakussu”: Muna ba ka labari.
• “Nuthabbitu”: Muna ƙarfafa, muna natsuwa.
• “Fu’adaka”: Zuciyarka.
• “Maw’izah”: Wa’azi da gargaɗi.
• “Dhikra”: Tunatarwa da wa’azi mai amfani.

Tafsirin Ayar:

Ya Habibin Allah Muhammad (SAW), duk wani labari da Muke ba ka game da Manzannin da suka gabace ka, ba wai don nishaɗi ba ne, a’a, Muna ba ka shi ne domin Mu ƙarfafa zuciyarka, Mu natsu da ita, kuma Mu ƙara maka yaƙĩni da tabbatuwa a kan addinin gaskiya. Wannan yana taimaka maka wajen jure wa wahalhalu da cutarwa da kake fuskanta a cikin wa’azin ka.

Kuma a cikin wannan sura (Sura Hud), an zo maka da gaskiya wadda babu shakka a cikinta, wadda ke nuna sahihancin Manzannin da suka gabata da kuma sahihancin abin da suka zo da shi. An kuma zo maka da wa’azi mai gamsarwa wanda ke hana kafirai ci gaba da kafircinsu, da kuma tunatarwa mai amfani ga muminai waɗanda suke amfana da tunatarwa, don su tsaya a kan imaninsu da suka yi.

Fa’idojin Ayar:

1. Nuna cewa labaran Manzanni a cikin Alkur’ani ba su ne kawai don ba da labari ba, amma suna da manufa mai girma, wato ƙarfafa zuciyar Manzo (SAW) da kuma muminai a kan addinin gaskiya.
2. Ƙarfafa zuciya da natsuwa a lokacin wahala da tsanani; cewa duk wani abu da ya faru da al’ummomin da suka gabata, Allah yana ba da labarinsu ne domin mu yi tunani da kuma yin darasi.
3. Alkur’ani mai girma ya ƙunshi gaskiya wadda babu shakka a cikinta, kuma ya ƙunshi wa’azi da tunatarwa ga dukan mutane, amma waɗanda suke amfana da shi su ne muminai waɗanda suka buɗe zukatansu ga shiriya.
4. Ƙarfafa muminai su riƙe imaninsu da ƙarfi, kuma su yi yaƙĩni da cewa Allah zai taimake su kamar yadda ya taimaki Manzannin da suka gabace su.