Surah Hud — Aya 119

Ma’anar Kalmomi:

• "Illa man rahima Rabbuka": Sai wanda Ubangijinka ya yi masa rahama (ya shiryar da shi zuwa ga gaskiya).
• "Wa li-zalika khalaqahum": Saboda wannan dalili (na rahama ko kuma na saɓani) Ya halicce su.
• "Wa tammat kalimatu Rabbika": Maganar Ubangijinka ta cika, wato hukuncinsa ya tabbata.
• "La-amla’anna Jahannama": Lalle zan cika Jahannama.
• "Minal jinnati wan-nasi ajma’in": Daga aljannu da mutane gaba ɗaya (waɗanda suka bi Shaiɗan).

Fassarar Aya:

Bayan da Allah Ya bayyana cewa mutane suna iya saɓawa a cikin addini, sai Ya keɓe waɗanda Ya yi musu rahama, wato waɗanda Ya shiryar da su zuwa ga imani da bin Manzanni – waɗannan ba sa saɓawa a cikin tauhidi da abin da Manzanni suka zo da shi daga Allah.

Allah Ya halicci halittu domin gwaji da bambancin hali: daga cikinsu akwai mai sa’a (wanda ya bi gaskiya) da mai shaƙawa (wanda ya kau da kai). Kuma hikimar Allah ta buƙaci haka, domin ya bayyana wanda zai bi shi da wanda zai saba masa.

Sa’an nan maganar Allah da ta riga ta tabbata a cikin hukuncinsa mai girma ta cika: cewa lalle zai cika Jahannama da aljannu da mutane waɗanda suka bi Shaiɗan, waɗanda ba su sami shiryayyar imani ba. Wannan hukunci ba zai iya canzawa ba, domin Allah Ya ƙaddara shi bisa ga adalci da hikima.

Fa’idodin da ake samu daga aya:

1. Rahamar Allah ita ce tushen shiryayya – duk wanda ya sami rahamar Allah, Allah zai shiryar da shi zuwa ga gaskiya, kuma wannan rahama ce ta sa ya tsira daga saɓani.
2. Halittar mutane sun haɗa da nagartattu da miyagu, kuma wannan bambanci yana nuna hikimar Allah wajen gwada halittunsa.
3. Hukuncin Allah na cika Jahannama da masu saɓawa abu ne da ya tabbata, wanda ke nuna tsananin tsoron Allah da buƙatar komawa gare shi kafin mutuwa.
4. Aya tana ƙarfafa muminai su yi godiya ga Allah bisa rahamar da ya yi musu ta hanyar shiryayya, kuma su yi aiki da abin da ya yarda.
5. Tana tunatar da mu cewa imani ba da son rai ba ne, amma alheri ne daga Allah, don haka ya kamata mu riƙa roƙon Allah ya tsayar da mu a kan gaskiya.