Худ сүрәсе — Аять 21

Сүзләрнең мәгънәләре:

• خَسِرُوا أَنفُسَهُمْ — үзләренә зыян китерделәр, үз нәфесләрен һәлакәткә илттеләр.
• ضَلَّ عَنْهُم — алардан югалды, бүтән алар янында булмас.
• يَفْتَرُونَ — уйдырып чыгаралар, ялган сөйлиләр.

Аять тәфсире:

Әлеге сыйфатларга ия булган кешеләр — Аллаһуска ялганны ифтира кылып, Аңа тиңдәшләр кушучылар — чын мәгънәдә үзләрен һәлакәткә дучар иттеләр. Алар Аллаһуга гыйбадәт кылу урынына сынымнарга табынуны сайлап, үз нәфесләренә иң зур золымны кылдылар. Аларның уйдырма сынымнары, алар өчен шәфәгатьчеләр булачак дигән ялган өметләре — болар барысы да юкка чыкты, алардан аерылып калдылар. Алар дөньяда үзләре уйлап чыгарган нәрсәләргә таянган иделәр, ә Кыямәт көнендә бу ялганнарның берсе дә калмас, һәм алар ярдәмсез, өметсез хәлдә калырлар.

Гыйбрәтләр:

• Кешегә иң зур зыян — Аллаһуга ширек кертү, чөнки бу аның мәңгелек бәхетен югалта.
• Аллаһудан башкага таяну, ярдәм сорау — буш хыял гына, ул кешене алдый.
• Дөньяда ялганга таянып яшәүчеләр, әлбәттә, хакыйкать ачылганда, үкенечкә калырлар.
• Тәүхид — Аллаһуның берлегенә ышану — кешенең иң зур байлыгы, ә ширек — иң зур югалту.