Surah Hud — Aya 44

Ma’anonin Kalmomi:

• ابْلَعِي (Bla’i): Ki sha, wato ki nutar da ruwan cikin ƙasa.
• أَقْلِعِي (Aqli’i): Ki daina, wato ki tsaya daga saukar da ruwan sama.
• غِيضَ (Ghidha): Ruwan ya ragu kuma ya bushe.
• قُضِيَ الْأَمْرُ (Qudhiyal amru): An ƙaddara al’amarin halakar da mutanen Nuhu, kuma an gama shi.
• اسْتَوَتْ (Istawat): Jirgin ya tsaya ya kwanta.
• الْجُودِيّ (Al-Judiy): Wani dutse ne mai suna a yankin (Ararat), a ƙasar Armenia.

Fassarar Aya:

Bayan Allah Ya gama halaka mutanen Nuhu da ambaliyar ruwa, sai Ya yi wa ƙasa umurni cewa: “Ya ƙasa! Ki sha ruwan da ke samanki, wato ruwan ambaliya da ya fito daga cikinki.” Kuma Ya ce wa sama: “Ya sama! Ki daina saukar da ruwan sama.” Sai ruwan ya ragu, ya bushe, kuma Allah Ya ƙaddara halakar mutanen da suka yi kafirci, suka ƙaryata ManzonSa Nuhu. Sa’an nan jirgin ya tsaya a kan dutsen da ake kira Al-Judiy. A lokacin ne aka ce: “Nisa da halaka ga mutanen da suka yi zalunci, waɗanda suka ƙetare iyakokin Allah, kuma suka ki yin imani da Shi.”

Fa’idodin Aya:

1. Ikon Allah Madaukakin Sarki babu iyaka; Shi ne ke sarrafa ƙasa da sama da ruwa da dukkan halittu, kuma komai yana tafiyar da umurninSa.
2. Nufin Allah yana aukuwa a kan abin da Ya so; idan Ya so halaka al’umma, babu wani abin da zai iya hana shi, kuma idan Ya so tsira, babu abin da zai iya kawo cikas.
3. A cikin wannan aya akwai nuna cewa Allah yana jinƙanin muminai, domin Ya ceci Nuhu da waɗanda suka yi imani da shi, yayin da Ya halaka azzalumai.
4. Hukuncin zalunci ba ya jinkiri a wurin Allah; duk wanda ya yi zalunci, to za a iya masa hukunci, kamar yadda aka halaka mutanen Nuhu saboda zalincinsu da kafircinsu.
5. Aya tana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah a cikin kowane hali, domin shi ne Mai taimakon bayinSa da Ya yi imani da Shi.