Hud surasi — Oyat 44

Kalimalarning ma'nolari:

• "Ibla'i" – yut, ich.
• "Aqli'i" – to'xta, ushlab qol.
• "G'iyda" – kamaydi, quridi.
• "Qudiyal amr" – ish hal bo'ldi, hukm bajo keltirildi.
• "Istavat" – qaror topdi, o'rnashdi.
• "Al-Judiy" – Nuh payg'ambar kemasi yetaklab chiqqan tog'ning nomi.
• "Bu'dan" – uzoqlik, halokat.

Tafsir:

To'fon tugagach, Alloh taolo yer va osmonga buyrug'ini bildirdi: "Ey yer, o'z suvingni yut!" – ya'ni yerdan otilib chiqqan suvni ich, va "Ey osmon, to'xta!" – ya'ni yomg'irni to'xtat. Shunda suv kamayib, yer quridi. Allohning hukmi amalga oshdi – Nuh qavmidan bo'lgan kofirlar halok bo'ldi. Kema esa Al-Judiy tog'iga qo'ndi va u yerda barqaror bo'ldi. So'ngra: "Zolim qavmga halokat bo'lsin!" – deyildi. Bu – o'zlariga zulm qilgan, Allohning chegaralaridan chiqib, Unga iymon keltirmagan qavmga nisbatan aytilgan la'nat va uzoqlikdir.

Foydalar:

Ushbu oyatdan quyidagi saboqlarni olamiz:

1. Allohning qudrati cheksizdir – U xohlagan paytda tabiat qonunlarini o'zgartirib, suvni to'xtatadi, yerni quritadi. Musibat kelganda ham, u ketganda ham hamma narsa Uning irodasi bilan bo'ladi.
2. Allohning va'dasi haqdir – U o'z payg'ambariga yordam berishni va'da qilgan edi, shunday bo'ldi. Nuh alayhissalom kemasi qutqarildi, kofirlar esa halok bo'ldi. Bu mo'minlarga ishonch bag'ishlaydi: Alloh o'z bandalarini tashlab qo'ymaydi.
3. Zulmning oxiri halokatdir – Nuh qavmi o'jarlik bilan zulmda davom etdi va natijada halokatga uchradi. Bu har bir zolim uchun ogohlantirishdir.
4. Tabiat hodisalari Allohning amri bilan yuz beradi – Yer va osmon Allohning buyrug'iga bo'ysunadi. Inson o'z kuchi va imkoniyatlariga emas, balki Allohga suyanishi kerak.
5. Gunohkorlarning halokati mo'minlar uchun ibratdir – Bu voqea keyingi avlodlarga saboq bo'lib qoldi: kim Allohga itoat etsa, najot topadi, kim Undan yuz o'girsa, halok bo'ladi.