Сураи Худ Оят 68 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чунон ки гӯё ҳаргиз дар он диёр набудаанд. Огоҳ бошед,…

Худ · 68/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا ۗ أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ ۝٦٨

🔤 Transliteration

Ka al lam yaghnaw feehaaa; alaaa inna Samooda kafaroo Rabbahum; alaa bu`dal li Samood

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Чунон ки гӯё ҳаргиз дар он диёр набудаанд. Огоҳ бошед, ки қавми Самуд ба Парвардигорашон кофир шуданд, ҳамоно, бар қавми Самуд лаънат бод!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои муҳим:

«يَغْنَوْا»: зиндагӣ кардан, иқомат кардан, дар хонаҳои худ мондан.
«بُعْدًا»: дурӣ аз раҳмати Худо, ҳалокат ва нобудӣ.

Тафсири оят:

Ин оят дар бораи қавми Самуд аст, ки Худованд онҳоро ба сабаби куфру инкори худ нест кард. Ҳангоме ки азоб бар онҳо фурӯ рафт ва онҳо нобуд шуданд, гӯё ки ҳеҷ гоҳ дар он сарзамин зиндагӣ накарда бошанд. Хонаҳо ва ободӣҳои онҳо холӣ монд ва аз онҳо танҳо номе боқӣ монд. Ин ҳолат нишон медиҳад, ки неъматҳои дунё ва қудрату сарват ҳамешагӣ нестанд ва инсон набояд ба онҳо такя кунад.

Сипас Худованд бо таъкид мефармояд, ки қавми Самуд ба Парвардигори худ куфр варзиданд ва оёти ӯро инкор карданд. Онҳо ба ҷои шукргузорӣ ва итоат, роҳи саркашӣ ва инкорро пеш гирифтанд. Ба ҳамин сабаб ҳукми Худо бар онҳо воқеъ шуд ва онҳо аз раҳмати Ӯ дур гардиданд. Дар охири оят бо таъкид гуфта мешавад: «Огоҳ бошед! Дурӣ ва ҳалокат барои қавми Самуд аст». Яъне онҳо аз раҳмати Худо маҳрум шуданд ва ба азобу нобудӣ гирифтор гардиданд.

Фоидаҳои ин оят:

Инсон бояд бидонад, ки неъматҳои дунё зудгузар ва фониянд ва набояд ба онҳо мағрур шавад.
Куфр ва инкори неъматҳои Худо сабаби ҳалокат ва дурӣ аз раҳмати Ӯ мегардад.
Қиссаҳои қавмҳои гузашта барои мо ибрат ва пандомӯзанд, то аз роҳи онҳо дурӣ ҷӯем.
Шукргузорӣ ва итоат ба Худованд сабаби боқимондани неъматҳо ва раҳмати Ӯст.
Ин оят моро ба сӯи имон, тавҳид ва амали солеҳ ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббати ба ислом ва Қуръонро зиёд мегардонад.

📜 Оят 66-70 — Сураи Худ

66فَلَمَّا جَاءَ أَمْرُنَا نَجَّيْنَا صَالِحًا وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِّنَّا وَمِنْ خِزْيِ يَوْمِئِذٍ ۗ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ

Чун амри Мо фаро расид Солеҳро бо касоне, ки ба ӯ имон оварда буданд, ба раҳмати худ аз хории он рӯз наҷот бахшидем. Зеро Парвардигори ту тавонову пирӯзманд аст!

67وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ

Ва ситамкоронро сайҳае (наърае) фурӯ гирифт ва дар хонаҳои худ бар ҷой мурданд.

68كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا ۗ أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ

69وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

Ба таҳқиқ расулони Мо барои Иброҳим мужда озарданд. Гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом!» Ва лаҳзае баъд гӯсолае бирён хозир овард.

70فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

Ва чун дид, ки ба он даст дароз намекунанд, ононро нохуш дошт ва дар дил аз онҳо бимнок шуд, гуфтанд: «Матарс, мо бар қавми Лут фиристода шудаем».

← Оят 67 📖 Худ Оят 69 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

68Оят

Тарҷума — Худ 68

Сураи Худ Оят 68 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Чунон ки гӯё ҳаргиз дар он диёр набудаанд. Огоҳ бошед,…

Сураи Оят 68/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 66–70. Ба Тоҷикӣ: Русский.