Сураи Худ Оят 69 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба таҳқиқ расулони Мо барои Иброҳим мужда озарданд. Гуфтанд: «Салом!»…

Худ · 69/123

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Худ

وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ ۝٦٩

🔤 Transliteration

Wa laqad jaaa`at Rusulunaaa Ibraaheema bilbushraa qaaloo salaaman qaala salaamun famaa labisa an jaaa`a bi`ijin haneez

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ба таҳқиқ расулони Мо барои Иброҳим мужда озарданд. Гуфтанд: «Салом!» Гуфт: «Салом!» Ва лаҳзае баъд гӯсолае бирён хозир овард.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

— «رُسُلُنَا»: фириштагони Худо, ки Ҷабраил ва ҳамроҳонаш буданд.

— «الْبُشْرَىٰ»: хабарҳои хуш, яъне мужда.

— «سَلَامًا»: сухани сулҳу осоиштагӣ, салом.

— «مَا لَبِثَ»: дер накард, фурсат нагирифт.

— «عِجْلٍ حَنِيذٍ»: гӯсолаи бирёншуда, ки бо сангҳои гарм дар чоҳ пурра пухта шудааст.

Тафсири оят:

Худованди Мутаъол хабар медиҳад, ки фириштагони Ӯ ба сӯи Иброҳим (алайҳис-салом) омаданд ва ба ӯ мужда оварданд. Онҳо ба Иброҳим ва ҳамсараш хабарҳои хуш доданд, ки баъд аз онҳо Исҳоқ ва баъд аз Исҳоқ Яъқуб ба дунё меоянд. Инчунин онҳо муждаи ҳалокати қавми Лутро низ оварданд. Фириштагон ҳангоми ворид шудан ба хонаи Иброҳим гуфтанд: «Салом!» ва Иброҳим дар ҷавоб гуфт: «Салом!» — яъне сулҳу осоиштагӣ бар шумо бод. Сипас Иброҳим (алайҳис-салом) дер накард ва зуд барои меҳмонон гӯсолаи фарбеҳи бирёншударо овард, то ки аз он бихӯранд. Ӯ гумон мекард, ки онҳо одамони оддӣ ҳастанд ва мехоҳад онҳоро бо ғизои хуб иззат кунад.

Фоидаҳои оят:

— Ин оят нишон медиҳад, ки меҳмоннавозӣ ва иззату эҳтироми меҳмон аз сифатҳои неки паёмбарон аст ва мо низ бояд ин сифатро дар худ парвариш кунем.

— Иброҳим (алайҳис-салом) ҳатто ба меҳмонони ношинос бо суръат ва самимият хизмат кард, ки ин далели бузургии ахлоқи ӯст.

— Салом додан ва ҷавоби салом додан суннати паёмбарон аст ва дар ислом аҳамияти бузург дорад.

— Худованд ба бандагони солеҳи худ мужда медиҳад ва ин нишонаи раҳмату меҳрубонии Ӯст.

— Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба паёмбарон пайравӣ кунем ва сифатҳои неки онҳоро дар зиндагии худ татбиқ намоем, то ки дар дунёву охират саодатманд гардем.

📜 Оят 67-71 — Сураи Худ

67وَأَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيَارِهِمْ جَاثِمِينَ

Ва ситамкоронро сайҳае (наърае) фурӯ гирифт ва дар хонаҳои худ бар ҷой мурданд.

68كَأَن لَّمْ يَغْنَوْا فِيهَا ۗ أَلَا إِنَّ ثَمُودَ كَفَرُوا رَبَّهُمْ ۗ أَلَا بُعْدًا لِّثَمُودَ

Чунон ки гӯё ҳаргиз дар он диёр набудаанд. Огоҳ бошед, ки қавми Самуд ба Парвардигорашон кофир шуданд, ҳамоно, бар қавми Самуд лаънат бод!

69وَلَقَدْ جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ ۖ فَمَا لَبِثَ أَن جَاءَ بِعِجْلٍ حَنِيذٍ

70فَلَمَّا رَأَىٰ أَيْدِيَهُمْ لَا تَصِلُ إِلَيْهِ نَكِرَهُمْ وَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۚ قَالُوا لَا تَخَفْ إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمِ لُوطٍ

Ва чун дид, ки ба он даст дароз намекунанд, ононро нохуш дошт ва дар дил аз онҳо бимнок шуд, гуфтанд: «Матарс, мо бар қавми Лут фиристода шудаем».

71وَامْرَأَتُهُ قَائِمَةٌ فَضَحِكَتْ فَبَشَّرْنَاهَا بِإِسْحَاقَ وَمِن وَرَاءِ إِسْحَاقَ يَعْقُوبَ

Занаш, ки истода буд, хандид. Ӯро ба Исҳоқ хушхабар додем ва пас аз Исҳоқ ба Яъқуб.

← Оят 68 📖 Худ Оят 70 →

ХудФеҳристи Қуръон

123Оят

MeccanRevelation

69Оят

Тарҷума — Худ 69

Сураи Худ Оят 69 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ба таҳқиқ расулони Мо барои Иброҳим мужда озарданд. Гуфтанд: «Салом!»…

Сураи Оят 69/123 — Сураи Худ هود (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Худ Гӯш кун, Сураи Худ Тарҷума, Сураи Худ mp3, Сураи Худ pdf. Оят 67–71. Ба Тоҷикӣ: Русский.