Suurah Yuusuf — Aayad 106

Macnaha Erayada:

• Yu’minu: Rumeynayaan, qirtaan.
• Mushrikiin: Wax la wadaajiya Ilaahay cibaadada, kuwa kale caabuda.

Tafsiirka:

Aayaddan waxay ka hadlaysaa xaaladda dadka badan ee aan rumeynaynin si dhab ah. Waxay sheegaysaa in badankoodu aanay rumeynayn Ilaahay si saafi ah oo kaliya, laakiin waxay rumeynayaan inuu Ilaahay yahay abuuraha, arzaaqa, iyo kan wax nooleeya waxna dhinta. Hase yeeshee, cibaadadooda waxay ku dhex darayaan shurako – waxay caabudaan sanamyada iyo jidadka, waxayna sheegaan inuu Ilaahay leeyahay ilmo, taasoo ah cadho weyn oo Ilaahay ka nasan yahay. Tani waa rumeyn aan dhamaystirnayn, maxaa yeelay rumeynta runta ah waa mid isku darsa qirista Ilaahay oo kaliya iyo cibaadadiisa oo keliya, iyadoo laga fogaado wax kasta oo lala wadaajiyo.

Faa'iidooyin:

1. Rumeynta runta ah waa mid nadiif ah oo ka dheer shirk kasta – waa inaan Ilaahay u kaliyeelnaa cibaadada, sida uu yahay abuuraha iyo arzaaqa.
2. Aayaddan waxay noo muujinaysaa khatarta shirkda, oo ah dembi weyn oo Ilaahay uusan u dhaafi doonin, waxayna noo caddaynaysaa in qofka muslimka ahi uu ka fogaado wax kasta oo lala wadaajiyo Ilaahay.
3. Waxay noo xusuusinaysaa in naxariista Ilaahay ay tahay mid weyn, isagoo u soo diray rasuullo iyo kitaabo si uu dadka uga bixiyo mugdiga shirkda una gaarsiiyo iftiinka tawxiidka, taasoo noo dhiirigelinaysa inaan ku dadaalno cibaadada saafiga ah.