සූරා යූසුෆ් — ආයාත් 106

වචන අර්ථ:

• يُؤْمِنُ – විශ්වාස කරයි, පිළිගනී
• أَكْثَرُهُم – ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනා
• مُشْرِكُونَ – අදේව සහකරුවන් (අල්ලාහ්ට අනෙක් දෙවිවරුන් හවුල් කරන්නන්)

අර්ථ විවරණය:

මෙම උතුම් වාක්‍යයෙන් අල්ලාහ් තආලා පවසන්නේ, අයහපත් මාර්ගයෙහි ගමන් කරන බොහෝ මිනිසුන් අල්ලාහ් තම නිර්මාතෘ, පෝෂකයා, ජීවය දෙන්නා සහ මරණය දෙන්නා බව පිළිගත්තද, ඔවුන්ගේ එම විශ්වාසය නිර්මල නොවන බවයි. එනම්, ඔවුන් අල්ලාහ් එකම දෙවියා ලෙස පිළිගත්තද, උන් වහන්සේට අමතරව ප්‍රතිමා, පිළිම සහ වෙනත් දේවලට ද නමස්කාර කරති. ඔවුන් අල්ලාහ් සියල්ල මැවූ තැනැත්තා බව පිළිගනිති, නමුත් උන් වහන්සේට අනෙක් දෙවිවරුන් හවුල් කරති. තවද, ඔවුන්ගෙන් සමහරෙක් අල්ලාහ්ට දරුවන් ඇතැයි ද පවසති. මෙය අල්ලාහ්ගේ ශ්‍රේෂ්ඨත්වයට එරෙහි ඉමහත් අපහාසයකි. අල්ලාහ් තආලා මෙවැනි සියලු අදේව සහකාරකම්වලින් අතිශයින් උත්තරීතර හා පිවිතුරු ය.

උගත හැකි පාඩම්:

1. සැබෑ ඇදහිල්ල යනු අල්ලාහ්ගේ පැවැත්ම පිළිගැනීම පමණක් නොව, උන් වහන්සේට පමණක් නමස්කාර කිරීමයි. උන් වහන්සේට අනෙක් දෙවිවරුන් හවුල් කිරීම බරපතලම පාපයකි.
2. අල්ලාහ් තආලා තම නිර්මාණයන් ගැන අනුකම්පාවෙන් යුතුව අනතුරු අඟවන්නේ, ඔවුන් අදේව සහකාරකමෙන් ඈත් වී සැබෑ ඒකදේවවාදය වැළඳ ගනිත්වා යන අරමුණෙනි.
3. මෙම ආයාතය අපට උගන්වන්නේ, අල්ලාහ්ගේ අනුග්‍රහයන් ගැන කෘතඥ වීමට හා උන් වහන්සේට පමණක් නමස්කාර කිරීමට අප ඉක්මන් විය යුතු බවයි. මන්ද, උන් වහන්සේ පමණක් සියලු බලය හා අධිකාරිය දරන්නා ය.
4. අදේව සහකාරකමින් තොරව, පිරිසිදු හදවතකින් අල්ලාහ්ට යටත් වීම ජීවිතයේ සාර්ථකත්වයට හා සතුටට මාර්ගයයි. එය අපගේ මරණින් මතු ජීවිතයද සුරක්ෂිත කරයි.